Vandaag verschillen de Ramadan-tafels van de Hassani-families in niets van die welke de huizen van andere Marokkaanse families van noord naar zuid sieren. Naast de typisch lokale gerechten vormen lekkernijen zoals "harira", "chebakia", dadels, vis en eieren het essentiële deel van de Iftar-maaltijd, zoals overal in het Koninkrijk. Hierover gaf Salka Bent Souilem, een fijnproever van de Sahara-gebruiken, aan de MAP aan dat de levensstijl van de Sahrawi-families was veranderd door verstedelijking, eraan toevoegend dat de gerechten die in deze regio worden bereid vandaag de dag bijna dezelfde zijn als die welke het dagelijkse Ramadan-leven van andere regio's van Marokko vormen. Volgens Salka zorgt de bevolking van deze regio ook voor het behoud van haar Hassani-cultuur en haar voorouderlijke levensstijl, met name tijdens de heilige maand, waarbij ze liet weten dat de maaltijd voor het verbreken van het vasten in deze regio's bestaat uit een lokale soep, melk en dadels, met in het midden van de tafel een karaf verse melk die lokaal "zririgue" wordt genoemd, die tussen de gasten van rechts naar links wordt doorgegeven. Ze liet ook weten dat kamelenlever gekookt op houtvuur of in water en zonder kruiden, gevolgd door een glas thee, een essentieel onderdeel vormt van de gerechten van Sahrawi-families, evenals "belghman", een zoet gerecht bereid op basis van gekookte en gemalen tarwe. De maand Ramadan vertoont niettemin bijzonderheden in de stad Laâyoune, met name religieuze rituelen en sociale gebruiken die in de geschiedenis verankerd zijn en die weerstand bieden aan de ontwikkeling van het dagelijks leven. Zo vormen familiebezoeken tijdens deze maand een gelegenheid om de banden te versterken en de geest van sociale solidariteit te consolideren. Na het al-ichaa-gebed en de taraouih wordt de avond verlengd volgens het principe van de "nouba", waarbij elk huishouden om de beurt de andere familieleden uitnodigt voor een feestmaal. Als vermaak spelen de mannen dammen in een gemoedelijke sfeer, terwijl ze nippen van thee die op de lokale manier is gemaakt en discussiëren over diverse onderwerpen. De vrouwen spelen van hun kant "sik", dat wordt beoefend met behulp van een hoop zand in de vorm van een kamelenbult, "libra" genoemd, stokjes van 40 cm en steentjes.

Rituelen en tradities De Hassani-cultuur wordt geïllustreerd door de namen die aan de verschillende fasen van de maand Ramadan worden gegeven, afhankelijk van de moeilijkheidsgraad. Zo worden de eerste tien dagen, die bekend staan als draaglijk, "Achrayet terka" of "Achrayet rkab lkhil" (de tien dagen van het paardrijden) genoemd, de tweede tien dagen van de heilige maand, die wat meer weerstand veronderstellen, worden "Achrayet Afrakich" of "Achrayet rkab libil" (de tien dagen van het kameelrijden) genoemd, terwijl de laatste tien dagen "Achrayet Laazayez" worden genoemd, wat verwijst naar het harde karakter van deze periode van de heilige maand. Tegen de oproep tot het Al-Maghrib-gebed kennen de Souks van de stad Laâyoune een bijzondere beweging, terwijl de tijd na al-ichaa het favoriete moment is van de bewoners die, aangetrokken door de koele nachten van de stad, de verschillende pleinen van de stad overspoelen.