Pendelaars van de ONCF moeten geduld oefenen

Een winterochtend op het station van Rabat Agdal. Naima stapt uit de auto nadat ze haar kinderen en haar man heeft gekust. Ze versnelt haar pas en loopt naar het station. De dag is grijs en regenachtig. Op het perron staan tientallen reizigers te wachten. Sommigen turen koortsachtig naar de horizon, anderen lopen heen en weer, aangezien de telefoniste al een vertraging van vijfentwintig minuten heeft aangekondigd. Hun aantal groeit omdat de andere dienstregelingen zijn verschoven. Dit lijkt onze jonge vrouw in de hoogste mate te ergeren en toch is ze er sinds twee jaar aan gewend geraakt. Plotseling licht haar gezicht op bij het zien van een bekende en ze loopt naar haar toe: "De dag begint goed, weer een vertraging", zegt ze bij wijze van begroeting. "De afspraak die ik vandaag heb is van het grootste belang". Zonder twijfel, aangezien ze verantwoordelijke is bij een multinational. "El…