FrançaisEnglishالعربيةDeutschEspañolNederlandsItaliano中文

Uw winkelmandje is leeg

Het avontuur wacht op u!

Over de Rabat

Rabat (in het Arabisch: الرباط [ar-Ribat]) is de hoofdstad van Marokko en de op een na grootste agglomeratie van het land...

Nieuws in Rabat

Volg het laatste nieuws, projecten en officiële mededelingen van jouw stad.

Cultuur 12 Oct 2015 4 min leestijd

Omar Bouragba onthult een retrospectief van zijn werken gemaakt tussen 2007 en 2015

Omar Bouragba onthult een retrospectief van zijn werken gemaakt tussen 2007 en 2015

De galerie Bab Rouah biedt tot 31 oktober een retrospectief van de werken van kunstschilder Omar Bouragba, gemaakt tussen 2007 en 2015. Een prachtige oogst die getuigt van een grote picturale creativiteit.

Schilder Omar Bouragba heeft specifiek deze periode van 2007 tot 2015 gekozen om al zijn werken te laten ontdekken die nog nooit in Rabat te zien waren. «Ik heb mijn schilderijen uit de jaren 2007 tot 2011 al in andere steden laten zien, maar niet in de hoofdstad. Dus ik dacht dat dit een goede gelegenheid zou zijn om dit retrospectief te houden dat de creaties van al die jaren samenbrengt», benadrukt kunstenaar Omar Bouragba. Bovendien maakt deze tentoonstelling het mogelijk om de evolutie van het werk van de kunstenaar te presenteren en werken uit productievere jaren dan andere te ontdekken.

In zijn lezing van dit retrospectief stond Jean-François Clément (Universiteit van Nancy) stil bij de bestendigheid en de diversiteit van het werk van schilder Omar Bouragba. «Hij gebruikt niet alleen grafische expressie, aangezien hij ook dichter is, net zoals hij zichzelf lange periodes van stilte kan opleggen, waarbij sommige jaren als gevolg daarvan rijker zijn aan creatie dan andere. We hebben hier dus niet te maken met schilders die zich voortdurend, zonder enige rust en op exclusieve wijze, via het beeld uitdrukken. De schilderkunst bestaat hier slechts als tegenwicht en is geenszins een uniek object van passie. Niets te maken ook met schilders die niets te zeggen hebben en die de schilderkunst voor andere doeleinden gebruiken dan voor een persoonlijke expressie. Omar Bouragba heeft wel degelijk iets te zeggen, zowel door de getoonde vormen als door de gebruikte kleuren», legt hij uit.

Degenen die het parcours van Bouragba kennen, weten echter dat hij in zijn beginjaren kalligrafie beoefende, waarbij hij letters gebruikte als een sensuele beweging in de ruimte. Zijn liefde voor de letter is van soefistische inspiratie en krijgt een symbolische dimensie. Zijn schilderkunst is vandaag die van een abstracte schilder die verzot is op geometrie, met sensuele bewegingen waarbij Omar Bouragba verwijst naar spiritualiteit, mysticisme en het onzichtbare. Dit zou de filosofische benaderingen verklaren die ten grondslag liggen aan zijn esthetische keuzes. En dit om, volgens hem, «een innerlijk contact op te roepen bij de toeschouwer, een sterke invloed op zijn ziel, een vibratie van zijn hele wezen».

Door heel nauw naar de werken van Bouragba te kijken, ontwaart Jean-François Clément in sommige het idee van een wervelwind die zich naar iets onvoorstelbaars toe beweegt. «Men moet voorzichtig zijn en accepteren om van dichterbij te gaan kijken. De wervelwind kan blijven bestaan terwijl hij zeer weinig zichtbaar is, omdat hij geschetst is door eenvoudige potloodstreken of door penseelstreken die bijna onzichtbaar zijn geworden.

Er zijn zo andere structurele schema's, zoals wat vroeger de vorm van het “gebakken ei” werd genoemd, aanwezig bij Jilali Gharbaoui op een moment in zijn leven. Ook hier is het raadzaam om van dichterbij te kijken, want men kan zich op de bodem van een vortex bevinden tegenover een relatief platte ruimte waarin complexere vormen spelen, lijnen of afgeronde vormen, maar ook het licht dat deze vormen kunnen reflecteren», verduidelijkt hij in de presentatie van de tentoonstelling van Omar Bouragba.

Deze Marrakchi van oorsprong begon te schilderen in 1959. Zijn verblijf in Rabat stelde hem in staat om het artistieke milieu van de jaren 1960 te leren kennen en vriendschap te sluiten met Mekki Murcia, die in 1965 zijn eerste tentoonstelling in La Mamounia in Rabat organiseerde. Maar zijn ontmoetingen met Jilali Gharbaoui in 1965 en Ahmed Yacoubi in 1968 waren bepalend voor zijn oriëntaties als schilder. Behalve dat Marrakech hem in 1971 terugriep om daarheen terug te keren en te werken in een serene geest vol spiritualiteit. Een lang parcours bekroond met tentoonstellingen in Marokko en in het buitenland, wetende dat veel van zijn werken voorkomen in collecties in Marokko, Frankrijk, Italië, Hongarije, de Verenigde Staten, Saoedi-Arabië, Senegal, Koeweit en Tunesië.

Luisteren
Grootte: