Van 9 tot 12 mei traden dichters en zangers uit het land van duizend kleuren op op de verschillende podia van het festival, waarbij ze hun creatieve genialiteit in de schijnwerpers zetten.
Als eregast van de tweeëntwintigste editie van het Festival van Fez voor heilige wereldmuziek, heeft India de festivalgangers verleid met zijn veelzijdige artiesten. Sinds maandag wisselen Indiase dichters, zangers en muzikanten elkaar af op de verschillende podia van het festival tot groot genoegen van de fans van hun muziek. De meest opvallende optredens zijn ongetwijfeld het duo Parvathy Baul en Mehdi Nassouli, evenals de kinderen uit Rajasthan "Chota Divana". Parvathy Baul werd al in haar tienerjaren ingewijd in de expressie van de Indiase mystici uit Bengalen: de Bauls. Vandaag vertelt, zingt, danst en bespeelt ze traditionele instrumenten van de zwervende mystici en voert ze haar publiek mee in een golf van soefisme en meditatie, terwijl ze ronddraait met haar arm naar de hemel gericht, alsof ze gevangen zit in een spiraal van de vrije wind van de geest. In de nacht van 10 mei werd Parvathy vergezeld door de Hajhouj-specialist, Mehdi Nassouli. Op het podium van de prefectuur verleidden de twee het publiek door Baul-zang en Gnawa te mengen in een betoverende versmelting. Ze kennen elkaar sinds 2013 en het is de eerste keer dat ze samen op het podium staan in een unieke show die speciaal voor deze tweeëntwintigste editie van het festival is gecreëerd. "Het is de tweede keer dat ik deelneem aan het Festival van Fez. Ik kwam voor het eerst in 2010.
Het was een droom om deel te nemen aan het festival, omdat alleen de beste muzikanten in Fez optreden en ik wilde daar deel van uitmaken", geeft Parvathy aan, die erg blij was dat het festival dit jaar een eerbetoon brengt aan haar land. "Omdat India een Aziatisch land is, kenmerkt het zich door veel wijsheid en heeft het enorm veel te delen, vooral wat betreft zijn verworvenheden op het gebied van cultuur en mensenrechten". In een interview met "Le Matin" kwam degene die zegt te zingen voor het Goddelijke terug op de verschillende overeenkomsten tussen Marokko en India. "Ik hou van Marokko en ik hou van Fez. Het is waar dat ik niet veel plaatsen in Marokko heb bezocht, maar toen ik Fez voor het eerst bezocht, wilde ik heel graag terugkomen.
Het is een plek waar ik me niet vreemd voel. Bovendien vind ik dat er veel overeenkomsten zijn tussen Marokko en India en dit betreft niet alleen het eten, maar ook enkele culturele en sociale aspecten. Ik zag de Berbervrouwen dansen tijdens de openingsshow, en dit soort ritueel lijkt erg op wat we in India hebben. Ook het feit dat de Islam een van de religies van ons land is, beïnvloedt een groot aantal rituelen en muziekstijlen bij ons, wat de overeenkomsten tussen ons vergroot". Parvathy zei ook verheugd en verrast te zijn door de interesse die Marokkanen tonen voor de Indiase kunst. "Ik herinner me dat ik in 2010 voor het hotel liep en mensen zeiden: “Oh, u bent Indiaas; Sharokhan, Amitabh Bachchan…” (lacht) en de andere dag, toen ik van het vliegveld kwam, zei de veiligheidsagent “kaise hain” (hoe gaat het), ik zei hoe spreekt u Hindi? Hij antwoordde dankzij de films", vertelt ze. Bovendien kwamen de kinderen niet tekort tijdens de editie 2016 van het Festival van Fez voor heilige wereldmuziek. Leerlingen van verschillende scholen hadden een ontmoeting met de groep "Chota Divana". Wonderkinderen die hun traditie meester zijn geworden en gekomen zijn om de liederen die hun gemeenschap symboliseren te delen met de kinderen van Fez. Een initiatief dat hun eeuwenoude erfgoed wil behouden.
Voor de muzikanten is de mogelijkheid om hun jonge vertegenwoordigers te laten reizen, afgezien van een essentiële economische bijdrage, een kans om hun uitzonderlijke artistieke kwaliteit erkend te krijgen. Om hen te helpen bij hun zoektocht werd een unieke film geregisseerd door Aurélie Chauleur getiteld "Les Petits Princes du Rajasthan". De film werd gedurende drie dagen gepresenteerd aan zo'n 600 leerlingen. Aan het einde van hun ontmoetingen met de groepen leerlingen uit Fez, zal de groep Chota Divana vandaag zingen tijdens een concert met de kinderen van het koor van Fez, in een show die Indiase zang en Marokkaanse muziek mengt.
"Ik heb vier jaar in India gewoond en daar begon ik te werken met traditionele Indiase muzikanten in de dorpen. Maar door de samenwerking met Alain Weber besloten we dit filmproject op te zetten. Films zijn bemiddelingsinstrumenten. Zo streven we ernaar deze muzikanten te verbinden met het publiek en een menselijke band met hen op te bouwen, voorbij de muziek. Het zijn tenslotte kinderen van 8 tot 12 jaar oud, die pas sinds juli naar school gaan dankzij een van hun mecenassen die een instelling heeft opgericht die rekening houdt met het feit dat ze muzikanten zijn. Ook hebben deze kinderen nog geen perspectief op hun toekomst en zijn ze zich niet erg bewust van de harde realiteit. Ze zijn geboren als muzikanten en ze denken dat ze gemakkelijk van hun kunst kunnen leven, maar omdat de omgeving verandert, zullen ze zeker met moeilijkheden worden geconfronteerd, aangezien hun mecenassen uiteindelijk de dorpen zullen verlaten en de kinderen zo hun enige middel van bestaan zullen verliezen. Het idee van de film is dus om deze wonderkinderen van de Manghaniyar- en Langa-kasten aan te moedigen, maar hen ook in staat te stellen op het podium op te treden en zo een financieel inkomen voor hen te creëren."
