Het is afgelopen dinsdag dat het Theater van El Jadida werd ingehuldigd door de minister van Cultuur, Mohamed Amine Sbihi, na lange maanden van werkzaamheden. Koning Mohammed VI heeft besloten om het Theater van El Jadida de naam te geven van de Marokkaanse Othello, Mohamed Saïd Afifi, een groot theaterman, humanist en universalist. En van zijn kant hadden de DGCL, de provinciale raad, de stedelijke gemeente El Jadida en de landelijke gemeente Moulay Abdellah alles in het werk gesteld om de renovatiewerkzaamheden van dit monument, geschat op bijna 7,5 miljoen DH, te bevorderen. Zevenhonderd toeschouwers waren aanwezig bij de inhuldiging van het Theater Mohamed Saïd Afifi en vele persoonlijkheden waren voor deze gelegenheid gekomen, zoals Mjid, Abdelwahab Doukkali, Omar Sayed, Buimid, El Jem, Erraji, Nafali, Hassan Benjelloun, Ezzine, Ajil, Bikr en vele anderen. Bij deze gelegenheid hebben mevrouw Karima Afifi, de vrouw van wijlen Mohamed Saïd Afifi, en haar kinderen hun diepe dankbaarheid uitgesproken aan Zijne Majesteit de Koning voor de Hoge zorg waarmee hij Mohamed Saïd Afifi altijd heeft omringd, en voor de interesse die hij toont voor Marokkaanse kunstenaars en hun familie en voor de bevordering van kunst in het algemeen. Wat betreft de Compagnie Labrija Ibdaâe, opgedragen aan wijlen Mohamed Saïd Afifi, zij heeft al haar trots uitgesproken en zei ervan overtuigd te zijn dat, dankzij dit wijze besluit, alle theatermensen uit de Doukkala, in het bijzonder, en Marokkanen, in het algemeen, hard zullen werken zodat het theater Mohamed Saïd Afifi een echt communicatiemiddel en een brug naar de wereld zal zijn. Inderdaad, deze infrastructuur zal, naast een instrument voor de bevordering van kunst en cultuur, een instrument zijn om de opkomst van een verantwoordelijk burgerschap te bevorderen. Bovendien zal dit koninklijke initiatief zeker bijdragen aan het aanmoedigen van jongeren die een artistieke carrière willen beginnen, in de film of in het theater. Toch kan men zich afvragen waarom de kunstenaars uit El Jadida, leerlingen van wijlen Mohamed Saïd Afifi, werden getroffen door "ostracisme" tijdens deze inhuldiging en waarom de grote acteur Mohamed Ben Brahim, Berradi, Chahramane en vele anderen afwezig waren. Bovendien rijzen er verschillende vragen over het gepresenteerde spektakel: rechtvaardigde het nogal middelmatige stuk de bedragen die voor dit evenement waren uitgetrokken, en vooral de inzet van een grote choreograaf, Lahcen Zinoune? Is dit echt de cultuur van de Doukkala (qaâda, rekza, jarra...)? Was het de grote kunstenaar die Mohamed Saïd Afifi was waardig? Waarom deze bijna systematische uitsluiting van alle kunstenaars uit El Jadida (Mohamed Ben Brahim, Jelbi, Chakir, Sebbagh, Tarda, Jeddad, Sikab, Rabbani, Khajjou, Khmim, Ouaski, Nesnassi, Gabi, Birka, Chahbi en vele anderen...)? En waarom de naam Afifi kortweg als benaming van het theater, in plaats van Mohamed Saïd Afifi, zoals gewild en geschreven in het besluit van Zijne Majesteit Mohammed VI? Want dit kan gemakkelijk tot verwarring leiden: gaat het om de schrijver Mohamed Afifi? Om de beeldend kunstenaar en videokunstenaar Saïd Afifi? Om alle Afifi's van het Koninkrijk en de Arabische wereld... Tot slot moet de zin worden geciteerd die wijlen Mohamed Saïd Afifi voortdurend herhaalde: "We willen leven in het theater en theater in het leven. Daarom moet dit theater de collectieve trots zijn en een formidabele hefboom voor cultuur en kunst..."