Bir Guendouz, de laatste gemeente voor de post Gargarate, zetel van het douanekantoor dat het dichtst bij de grens met Mauritanië en Sub-Sahara Afrika ligt, is een poort van Marokko naar zijn Afrikaanse verlengstuk.

Het is in dit kleine stadje van 3.000 inwoners dat de importeurs verschillende vergaderingen hebben gehouden met vertegenwoordigers van de douane om een vergelijk te vinden over de modaliteiten voor het inklaren van goederen die zij importeren uit Mauritanië en Sub-Sahara Afrika (Mali, Senegal, enz.)

Tot 2013, het jaar van de komst van het huidige hoofd van het douanedistrict in Dakhla, ging alles goed, legt een van de importeurs uit die anoniem wilde blijven. Hij legt uit: « Begin jaren 2000 waren we een paar avonturiers die het risico namen om met deze regio handel te drijven. We hadden kleine bussen die we in Casablanca laadden en we verkochten de goederen in Mauritanië, Senegal of Mali. Met de opbrengst van deze verkopen laadden we onze voertuigen in deze landen weer vol met verschillende goederen die we in Dakhla en Casablanca verkochten. We zijn deze as blijven bezoeken door onze activiteiten uit te breiden met de oprichting van bedrijven en in plaats van kleine bussen hebben we een armada aan vrachtwagens aangeschaft. Vandaag de dag zijn 13 bedrijven actief op dit traject, met minimaal zes tot zeven vrachtwagens voor het kleinste van deze bedrijven, waardoor direct of indirect 4.500 gezinnen van Assa tot Bir Guendouz in hun levensonderhoud worden voorzien. Maar vanaf 2013 werd alles in twijfel getrokken. De douane begon ons steeds hogere belastingen op te leggen; in plaats van de 45.000 DH die we per vrachtwagen betaalden, zouden we naar 60.000 DH gaan. Deze belastingen bedreigen het voortbestaan van onze 13 bedrijven en daarmee het inkomen van het personeel dat ze in dienst hebben en de sociale vrede ».

Onze bron voegt eraan toe dat deze handelaren bekend staan om hun patriottisme en vragen om de toepassing van maatregelen die hen in staat stellen hun activiteiten voort te zetten en de gecreëerde banen te behouden. En zich afvragen: waarom niet optreden tegen de smokkelaars van Sebta en Mellilia die niets bijdragen aan de overheidsfinanciën? « Waarom vallen ze de eerlijke handelaren aan die wij zijn? Wij die strijden tegen werkloosheid en wier bijdrage aan de overheidsinkomsten varieert tussen 2 en 3 miljard centimes per maand ».

Onze gesprekspartner benadrukt dat van het overleven van hun bedrijven, zijn collega's en hijzelf, het leven afhangt van vele duizenden mensen, waaronder kleine handelaren, vrouwen die hun producten verkopen op de trottoirs van Assa, Guelmim, Smara of Laâyoune, restauranthouders die zich langs deze as tot aan de grens met Mauritanië hebben gevestigd, pompbedienden in tankstations, enz... Daarom vragen zij om een koninklijke interventie, niet om hun goederen vrij te stellen van belasting, maar om de belastingen en procedures waaraan zij onderworpen zijn te verlichten.

Het hoofd van het douanedistrict van Dakhla gaf ons aan dat bij het begin van de activiteiten van deze handelaren de douanediensten bij de grenspost Gargarate niet waren uitgerust en dat het toegepaste belastingmodel de T6 bis was, die van toepassing is op passagiers op luchthavens en waarvan de waarde van de goederen lager was. Zo is het forfait van 7.000 DH dat hen werd opgelegd, gestegen naarmate de douane op deze post werd geïnstalleerd. Nu deze diensten beschikken over de nodige menselijke en materiële middelen en na de studie die hij heeft uitgevoerd bij zijn benoeming aan het hoofd van dit district, heeft hij de algemene directie gesuggereerd de geldende regelgeving op het gehele grondgebied toe te passen. « Het is niet logisch dat een handelaar uit Casablanca kan concurreren met zijn collega uit Dakhla op een product dat hem 4 keer zoveel kost, vanwege de belastingen die hij betaalt », preciseert hij, eraan herinnerend dat hij « is overgegaan tot een geleidelijke toepassing van deze rechten om ze terug te brengen naar een forfait van 100.000 DH per vrachtwagen, een tarief dat nog verdere verhogingen zal kennen ».

Dit zijn de woorden van het hoofd van het douanedistrict of CC, zoals men hem hier noemt. De handelaren beweren op hun beurt dat deze CC, die in februari aanstaande met pensioen zou moeten gaan, een fatale klap toebrengt aan de activiteiten van de grenspost Gargarate. Zij beweren dat de gouverneur hen heeft bevestigd dat deze zone, de poort van Marokko, 24 uur per dag operationeel moet zijn en dat hij er alles aan zal doen om non-stop activiteiten aan te moedigen. Zij preciseren ook dat zij bereid zijn hun transportcapaciteit te verdubbelen, maar dat zij dit risico niet kunnen nemen zolang de voorwaarden voor inklaring onzeker blijven.