De deelnemers aan een studiedag, zaterdag in Tahla, over collectieve gronden en hun rol in de ontwikkeling, hebben krachtig opgeroepen tot de afschaffing van de Dahir van 1919 met betrekking tot collectieve gronden. Tijdens deze ontmoeting, georganiseerd door de Vereniging Adrar, benadrukten onderzoekers, academici, verenigingsactoren, vertegenwoordigers van etnische gemeenschappen, gekozenen, vertegenwoordigers van vakbonden en politieke partijen de dwingende noodzaak om een nieuwe wet met betrekking tot het beheer van collectieve gronden uit te vaardigen. Een manier, zeggen ze, om alle tekortkomingen te verhelpen en deze gronden te wijden aan ontwikkeling. De wet van 1919 is al lang niet meer in staat om te voldoen aan de ambities van de bevolking en de rechthebbenden. "Deze gronden zijn al decennia lang het voorwerp van verspilling door netwerken bestaande uit leden van de lokale autoriteiten, speculanten en "nouabs" die door onwetendheid en hun armoede worden gedreven om te "collaboreren". Het is dus tijd om de exploitatie van wat er van deze gronden overblijft te rationaliseren, met de uitvaardiging van een nieuwe wet", verklaarden de deelnemers.

Ze hebben zo opgeroepen tot een diepe reflectie, in het kader van een nationaal colloquium, met inbegrip van alle betrokken partijen, om een einde te maken aan een chaotische situatie die deze kwestie beheerst. En voegden eraan toe dat het eerste wat moet worden ondernomen de inventarisatie van de collectieve gronden en de rechthebbenden zou zijn. Een rationeel beheer zou ook mogelijk zijn met de wil om de prestaties van de vertegenwoordigers van de etnische gemeenschappen "nouabs" te ontwikkelen en te verbeteren, door de uitvaardiging van een nieuw statuut en het houden van trainingssessies ten gunste van hen. "Men begrijpt tot nu toe niet hoe men de nouabs kiest, hoe men de ontwikkelingsprojecten selecteert die worden gefinancierd door het fonds van het toezicht, noch overigens hoe men in veel gevallen blijft werken met nouabs die geen statuut meer hebben, op juridisch vlak", vroegen rechthebbenden uit verschillende zones van de regio zich af.

De ontmoeting, die de deelname zag van het Wereld Amazigh Congres (CMA), de Vereniging van bevolkingen van de bergen van de wereld (APMM), de Vereniging Adrar-Boulman en de jongerenpool van Taza, concentreerde zich met name op de mogelijkheden om de belangenbehartiging in de materie te stimuleren die zou moeten leiden tot een nieuwe wet. Maar een van de aanbevelingen die blijk geeft van de laksheid van de Staat blijft de uitvoering van de conclusies en aanbevelingen van de eerste nationale ontmoeting in 1995, die dode letter zijn gebleven.