Het is bekend, kandidaten voor het rijbewijs hebben te maken met twee instructeurs, een voor het leren van de Wegcode en de andere voor de praktijk van het rijden. Als het werk van de eerste relatief gemakkelijk is (behalve bij analfabete personen, voor wie het nodig is om schatten van geduld in te zetten). Dat is niet het geval voor de tweede: op het terrein moet de rijinstructeur in principe een half uur per sessie met elke kandidaat doorbrengen. In werkelijkheid "besteedt hij er slechts 15 tot 20 minuten aan", getuigt een instructeur van beroep. Het is moeilijk om beter te doen wanneer men weet dat hij vaak verplicht is om 25 tot 30 personen op dezelfde dag te nemen. "De klanten lijden eronder. Ze leren niet echt rijden, maar net genoeg om voor het examen te slagen": dus, parkeren, keren, garage inrijden en achteruitrijden, voornamelijk. Aangevoerde reden, bazen zouden instructeurs vragen om de zaken maximaal te versnellen, om zo snel mogelijk van de klant af te zijn, die een pakket betaalt variërend van 1.500 voor lichte auto's tot 3.500 DH voor zware voertuigen en openbaar vervoer, "de kosten van de papieren niet inbegrepen", volgens de rijscholen. "We zouden ons werk correct willen doen, maar de bazen vragen ons om elke klant in tien dagen af te handelen!", verdedigt een instructeur zich.

Eigenaren van rijscholen zouden ook maximaal willen besparen op diesel. Volgens de instructeurs die we hebben ondervraagd, worden de lessen in het algemeen zonder afspraak gegeven. Het is de regel van "wie het eerst komt, wie het eerst maalt". Zelfs wanneer kandidaten zich op late uren of tijdens de lunch presenteren, zijn de instructeurs verplicht de les te verzorgen. De gouden regel van de bazen is om nooit iemand onverrichter zake weg te sturen.

Om rijinstructeur te zijn, moet men beschikken over een certificaat van professionele bekwaamheid afgegeven door het Ministerie van Transport. Te vervullen voorwaarden: beschikken over het rijbewijs van verschillende categorieën (motoren, toerisme, bus, vrachtwagens en aanhangwagens), een diploma in mechanica en ten slotte slagen voor een reeks examens (code, rijden en mechanica). Geen enkel bijzonder studieniveau is vereist, wat betekent dat sommige rijinstructeurs nauwelijks kunnen lezen en schrijven. Voorheen was het zelfs niet nodig om een opleiding in mechanica te hebben. De eerste instructeurs hebben dus niet dit diploma. Maar iedereen zou theoretisch de instructeurskaart moeten hebben, de echte machtiging om uit te oefenen. Helaas heeft niet iedereen die. "Sommigen hebben nauwelijks het rijbewijs voor toerisme. En omdat ze niet het recht hebben om uit te oefenen, worden ze onderbetaald, wat de echte instructeurs schaadt." Volgens de verzamelde getuigenissen is deze situatie te wijten aan het feit dat er zeer weinig controle is. Te beginnen met die van het Ministerie van Transport. "En zelfs wanneer er een is, volstaat soms een fooi om alles weer in orde te krijgen". De valse instructeurs concurreren dus met de echte en sommige bazen maken er een argument van om de laatsten ertoe te brengen hongerlonen te accepteren. De instructeurs, die per week worden betaald, verdienen ongeveer 350 DH. De meerderheid ontvangt tussen 1.500 en 1.750 DH per maand, zelfs na vele jaren anciënniteit. Degenen die de 2.000 DH bereiken of overschrijden zijn zeer zeldzaam. Natuurlijk zeggen ze allemaal dat ze onderbetaald zijn en sommigen lijken echt wanhopig. Het toppunt is ook de auto's die tot hun beschikking worden gesteld en die vaak in erbarmelijke staat verkeren. Sommigen lijken meer op karkassen dan op werkinstrumenten. Zeldzaam zijn de instructeurs (de leerlingen ook!) die het geluk hebben over een nieuwe auto te beschikken. In Frankrijk vernieuwen de bazen van rijscholen hun wagenparken elke vier of vijf jaar. De instructeurs klagen ook dat ze niet over werkruimtes beschikken. Over het algemeen kraken ze een straat in de buurt van hun rijschool en de minst bezochte mogelijk. De tijd die aan het rijden zelf wordt besteed is echt miniem. Wat verklaart dat veel automobilisten niet klaar zijn om de files het hoofd te bieden, zelfs na het behalen van het rijbewijs. De instructeurs zijn verplicht heel voorzichtig te zijn om te voorkomen dat de leerlingen ongevallen veroorzaken.

Dit lastenboek zal de financiële en technische capaciteiten bepalen waarover de instelling voor rijonderwijs moet beschikken, de middelen en de exploitatiemodaliteiten van de instelling, de vereiste competenties om rijonderwijs te geven, evenals de methoden, programma's en instrumenten van het rijonderwijs.