De klokken lijken niet gelijk te staan in de haven van Tanger-Med. Vertragingen zouden frequent en zelfs banaal zijn geworden. Zo is het zeldzaam om tussen de middag en 19.00 uur een enkel schip in de haven te vinden. Zo beschreef Youssef Benjelloun, voorzitter van de Maritieme Kamer van de Middellandse Zee (CMM), de situatie in een verklaring gepubliceerd op de website van de CMM. Volgens hem kost deze vertraging, die te wijten is aan het lage aantal schepen dat in de haven werkt en het gebrek aan administratieve strengheid bij de controle, de nationale economie en de exporteurs veel geld. «De exportbedrijven lijden martelingen, met name de bedrijven die kwetsbare producten exporteren zoals bloemen, vis, slakken, enz., omdat deze producten geen lange wachttijden verdragen», preciseerde hij. Maar het zijn niet alleen de bedrijven die door deze vertragingen worden getroffen, ook de passagiers betalen de prijs, verzekert de voorzitter van de CMM. Volgens hem zijn er velen die gedwongen waren van bestemming te veranderen om in te schepen of ontschepen in de haven van Sebta als gevolg van deze terugkerende vertragingen. Dit temeer omdat de prijs van de tickets in deze haven goedkoper is dan in Tanger-Med. Een situatie die als onacceptabel wordt gekwalificeerd omdat, op enkele kilometers naar het noorden, precies in Spanje, het respect voor de dienstregelingen strikt is. Volgens Youssef Benjelloun zijn de vertrekken en aankomsten van de schepen vooraf gepland tussen 10.00 en 16.00 uur in overeenstemming met de werktijden van de veiligheidsautoriteiten en de douane van de haven die tot 23.00 uur aan het werk zijn. De voorzitter van de CMM schat dat dit probleem waarschijnlijk zal aanhouden zolang er geen goed gedefinieerd en bindend lastenboek is. Erger nog, de situatie in de haven van Tanger-Med dreigt nog ingewikkelder te worden zolang de verantwoordelijke daarvan niet is aangewezen. Inderdaad, de reders schuiven elke verantwoordelijkheid van zich af door hun positie te rechtvaardigen met het feit dat ze niet kunnen investeren gezien de aarzelingen die het beleid van het ministerie van Transport belemmeren op het gebied van het verlenen van de nodige vergunningen en het feit dat de exploitatietermijn van deze vergunningen erg kort is. Van zijn kant schat het toezichthoudende ministerie dat het aan de kant van de reders is dat men moet kijken, aangezien zij degenen zijn die hun verplichtingen niet hebben nageleefd. Youssef Benjelloun denkt daarentegen dat het aan dit ministerie is om zijn verantwoordelijkheid te nemen en over te gaan tot een globale herstructurering van de gehele nationale maritieme transportsector. Beter nog, het departement Transport is verplicht een einde te maken aan de rechtvaardigingen van de reders door hen langdurige vergunningen te verlenen en tegelijkertijd andere mogelijkheden te zoeken om de stromen van het nationale maritieme transport te versterken.