Vier dagen vol artistieke, culturele en sportieve activiteiten die de stad Merzouga en haar prachtige duinen in beslag namen. Tentoonstellingen, petanque- en voetbaltoernooien, en een marathon die jong en oud samenbracht. Zonder de thematische conferenties en de vele concerten te vergeten die diverse muziekstijlen uit Frankrijk, Spanje, Ierland, Schotland, Engeland, Jamaica... en natuurlijk uit het Marokkaanse repertoire aantrokken.

Niemand zal de momenten vergeten die zijn beleefd met Mouloud El Meskaoui en zijn ritmes die het grote publiek van Merzouga meesleepten. Zijn productie blijft nooit onopgemerkt en laat mooie herinneringen achter. Deze muzikant, zanger en componist vertolkt op prachtige wijze de liederen van de Beldi, met name die van de overleden Baoût, die een emblematische figuur blijft van de regio Tafilalet. Maar met de tijd is zijn repertoire uitgebreid en omvat het tegenwoordig jazz, blues en Afrikaanse muziek. We kunnen ook niet voorbijgaan aan de groep van Mâalem Zaïd en de Pigeons du sable, afkomstig uit de Kasbah van Khamlia. Deze groep gnawa-muzikanten werd opgericht met als doel het gnaoui-erfgoed, drager van zeden en Afrikaanse tradities, te behouden en te beschermen. De groep Hobi, die het publiek betoverde, vertegenwoordigt het symbool van de Marokkaanse nomadische Arabische stammen. Deze groep ziet zichzelf als hoeder van een prachtig erfgoed dat helaas bij veel mensen onbekend blijft. In Merzouga werd deze schat ontdekt en gewaardeerd door de fijnste muziekliefhebbers.

Een andere groep die verbaasde met haar prachtige optreden op het podium van Merzouga is die van Génération Taragalt. Deze formatie, opgericht in hetzelfde jaar als het festival dat haar naam draagt, bestaat uit muzikanten uit M’hamid El Ghizlane die zich inzetten om een repertoire van de meest originele liederen in het Hassani en Tamasheq ten gehore te brengen. «We zoeken naar alle traditionele liederen van de Sahara, zoals die van de vrouwen die zichzelf begeleiden met percussie (Guedra). We werken aan de invloeden die de evolutie van de Saharaanse muziek, die we de woestijnblues noemen, hebben gekenmerkt. Onze fusie in M’Hamid met de Malinese groep Tinariwen heeft ons aangemoedigd om deze stijl uit te dragen en te promoten waar we ook optreden», benadrukt de zanger van de groep. Hij presenteerde samen met zijn collega's een prachtig repertoire dat getuigt van de rijkdom van het Sahrawi-erfgoed dat vrede en tolerantie bezingt. Verschillende andere groepen hebben hun stempel gedrukt op deze vierde editie, die de bevolking van deze Sahara-regio gelukkig heeft gemaakt.