Bettina Schabus en Monika Spoettl zijn twee jonge Oostenrijkse vrouwen die zes maanden in Matmata hebben verbleven, een klein dorp op het kruispunt van Taza en Fès. Ze zijn begin april naar huis teruggekeerd, nadat ze hadden geleerd te leven met de bescheiden mensen van het gehucht. Dat is niet alles, aangezien ze heel goed weten dat het gemeenschapsleven is gebouwd op de basis van twee werkwoorden: geven en ontvangen, hebben deze twee vrijwilligers van maandag tot donderdag gratis informaticalessen en ondersteuning in de Engelse taal gegeven aan de jonge meisjes van Matmata. Het grootste deel van hun weekend was gereserveerd voor creativiteit: schilderen, gitaarlessen en discussiesessies over verschillende thema's die de jongeren interesseren.

Dit individuele vrijwilligerswerk, buiten elke organisatie en elke vereniging om, heeft de twee Oostenrijkse vrouwen en de 18 Marokkaanse meisjes die van hun lessen hebben geprofiteerd, in staat gesteld elkaar te leren kennen en een dialoog te voeren die zeker niet zal eindigen met hun vertrek. Door hun ernst en hun open geest hebben de dorpelingen van Matmata hen positief "geadopteerd". De erkenning van de diensten die ze aan de meisjes van dit dorp hebben bewezen, kwam tot uiting in hun perfecte integratie in het dorp en het respect dat de families en de jongeren hen hebben getoond tijdens hun verblijf in Matmata, bij hun gastgezin, Lechhab.

Van hun kant hebben Bettina en Monika zich ingezet en blijk gegeven van een opmerkelijke openheid van geest om de Marokkaanse cultuur in al haar componenten te leren kennen: tradities, gewoonten, feesten, religie, enz. Zonder vooroordelen of a priori's konden ze een objectieve mening vormen over de islam en haar volgelingen, direct en zonder medium. Hun aanwezigheid heeft de dorpelingen ook in staat gesteld een andere visie op de westerse beschaving te krijgen. Deze menselijke, serieuze en oprechte uitwisseling bewijst dat coëxistentie tussen verschillende culturen mogelijk en zelfs wenselijk is.