Mensen komen naar de Souk, omdat ze er alles vinden: oude boeken, videocassettes en cd's, fietswielen, televisies van een dertigtal jaar oud, planten, nieuwe of oude meubels, kleding en ander keukengerei, waaronder partijen lepels of vorken gestempeld Air France of Royal Air Maroc. Maar de realiteit van de Souk is daar: al deze versleten en beschadigde artikelen zullen altijd een koper vinden.

De Souk is verdeeld in wijken per "specialiteit". De "wijken" worden gescheiden door boulevards. Op elk van deze verkeersaders telt men vijf mobiele eetkraampjes beschut onder geïmproviseerde tenten. Men serveert er populaire kleine gerechten, van beignets tot kikkererwtenpap, via snacks, plakjes lever gegrild op de sintels, brochettes, frisdranken, koffie en muntthee.

Of het nu waait of regent, de Souk is altijd vol. Het hele jaar door is het spektakel indrukwekkend. Charlatans oefenen er illegaal de geneeskunde uit. In een hoek van de Souk stelt een oude man een medicijn voor tegen nierinsufficiëntie. Hij legt uit hoe het middel op de nieren inwerkt en ze functioneler maakt. Maar op de transparante verpakking staat geen tekst die het gebruik of de gebruiksaanwijzing specificeert, daarentegen vindt men een aanduiding van herkomst: China. De oude man stelt een zakje van tien tabletten voor tegen de som van 20 DH. Om zijn handel te laten draaien, wordt hij discreet ondersteund door twee tot drie personen die de rol spelen van voorbijgangers die geïnteresseerd zijn in zijn product. En het werkt! Sommige mensen, uit nieuwsgierigheid of uit noodzaak, bijten in het aas. Het probleem is dat deze bazaar in de open lucht midden in de bebouwde kom ligt. Het herbergt een slachthuis en bovendien bevindt het zich in de nabijheid van een "schroothandel". Elke dinsdag en zaterdag worden de Doukkalis onvermoeibaar geconfronteerd met de totale anarchie veroorzaakt door de massale invasie van voertuigen: vrachtwagens, tractoren, karren, wagens en vee. Geduchte hordes, gekomen van overal en nergens, veroorzaken op hun pad vervuiling, files en wanorde in de stad. Verkopers van rund-, schapen-, geiten- en kameelvlees vermengen zich op deze markt waar hygiëne geen plaats heeft. De beesten, geslacht in het slachthuis dat zich op enkele meters van de plaats van verkoop bevindt, liggen nog steeds in hun bloed. Het spoelwater van de ingewanden en andere darmen wordt net voor de ingang van de slagerijen gegooid. En wanneer ze niet naar andere plaatsen van de Souk stromen, vormen ze plassen in de sporen die in de modder zijn gegraven. Dinsdagmiddag, tussen 15 en 16 uur, vertrekken de vrachtwagens en de handelaren en laten achter zich uitwerpselen, rotte groenten en verpakkingen van allerlei aard. Hopen afval en allerlei soorten huishoudelijk, menselijk en dierlijk afval vermengd met afvalwater en modder vormen zich hier en daar. De stank en de kwalijke geuren komen vrij van het verspreide afval, wat de toestand van het milieu verergert. Hoewel de situatie alarmerend is en een reëel gevaar voor de gezondheid vormt, is er nooit enige schoonmaakactie uitgevoerd in de Souk. De Souk "Tlat" wordt daardoor een echte openbare stortplaats en een broeinest voor microben. De Souks, sociale netwerken. De Souks in de Doukkala maken het natuurlijk mogelijk om producten te kopen, maar het zijn ook belangrijke plaatsen waar sociale relaties worden gesmeed. Het is in de Souk dat geschillen worden beslecht, leningen worden aangegaan en ook huwelijksplannen worden beslist. De Souks van de Doukkala zijn ook plaatsen van sociaal contact, plaatsen van ontmoeting met de administratie van de burgerlijke stand. De justitie, de Post, medische zorg zijn ook diensten die men vaak in de Souk vindt. Om al deze redenen zijn de Souks van de Doukkala onvermijdelijke ruimtes van het leven en de regionale organisatie in de provincie Sidi Bennour.