Georganiseerd op initiatief van de vereniging "Ibn Al-Awwam" voor het behoud van erfgoed, water, tuinen en landschappen, in samenwerking met het Marokkaanse comité van de Internationale Raad voor Monumenten en Sites (ICOMOS) en de UCAM, was deze bijeenkomst interessant vanwege het thema, het aantal en het profiel van de deelnemers en de kwaliteit van de debatten.

Dit conclaaf was gericht op de presentatie van de situatie van het erfgoed van historische tuinen in Marokko en meer in het bijzonder in Marrakech, dat wordt beschouwd als het conservatorium bij uitstek van deze locaties met een hoge ecologische en culturele waarde. De bijeenkomst was ook de gelegenheid voor de verantwoordelijken van de vereniging "Ibn Al-Awwam" om de grote lijnen van hun voorstudie voor het behoud en de valorisatie van de Agdal-tuinen uiteen te zetten, evenals om terug te blikken op de balans van twintig jaar universitair onderzoek naar het erfgoed van historische tuinen.

Het beoogde doel is om alle besluitvormers, waaronder vertegenwoordigers van het ministerie van Cultuur, lokale autoriteiten, toeristische promotors, politici en particuliere mecenassen, bewust te maken van de uitzonderlijke waarde van dit erfgoed en hen te betrekken bij het ambitieuze programma voor het behoud en de valorisatie ervan. De sprekers benadrukten het belang van het indrukwekkende groene erfgoed dat in de loop der jaren door Marrakech is opgebouwd, een stad die zich vandaag de dag kan beroemen op een openluchtmuseum te zijn, dat alle stijlen van tuinen bevat die sinds de twaalfde eeuw in het Koninkrijk bekend zijn en het model van de tuinstad belichaamt. Ze betreurden echter het feit dat dit erfgoed weinig bekend is, vaak vervallen of verlaten is en dat historische tuinen geleidelijk zijn opgeslokt door vastgoedspeculatie en bevolkingsexplosie, om uiteindelijk te worden vervangen door "kant-en-klare" tuinen, standaardtuinen en "minuut"-tuinen. Na het betreuren van het ontbreken van een inventaris van historische tuinen, zowel in Marrakech als in andere steden die op de Werelderfgoedlijst staan, merkten de sprekers op dat onwetendheid over de specificiteit van deze tuinen soms heeft geleid tot ongepaste interventies, zoals het geval is bij Jnan El-Harti. "De lokale autoriteiten zijn de afgelopen twee jaar begonnen met de uitvoering van programma's voor de inrichting van parken en tuinen, zonder rekening te houden met hun historische karakter en hun specificiteit als levende monumenten", benadrukten ze. Terwijl ze het behoud en de geslaagde rehabilitatie van de zeer oude tuin Arsat Moulay Abdeslem toejuichten, die na de restauratie door de Mohammed VI Stichting voor Milieubescherming het Cyber-Parc Arsat Moulay Abdeslem is geworden, benadrukten de sprekers de dringende noodzaak om nog dit jaar een inventaris van de historische tuinen van Marokko op te stellen. De nadruk werd ook gelegd op het belang van het instellen van een jaarlijkse afspraak voor de historische tuinen van Marrakech en de oprichting van een dienst belast met tuinen en landschappen binnen het ministerie van Cultuur. De mediatisering van de resultaten van de studie uitgevoerd door de vereniging "Ibn Al-Awwam" en de vermenigvuldiging van bijeenkomsten om deze bekend te maken bij besluitvormers en het grote publiek werden ook aanbevolen. Opgemerkt moet worden dat het project "Marrakech, stad van permanente vernieuwing", dat afgelopen januari door Z.M. Koning Mohammed VI werd gelanceerd en waaraan investeringen van 6,3 miljard dirham zijn toegewezen, onder meer betrekking heeft op de rehabilitatie van de historische tuinen van de stad, de creatie van een stadsbos en de uitrusting van een recreatiecomplex (Nzaha).

Missie "behoud": In een verklaring aan de krant "Le Matin" bevestigde de docent-onderzoeker en voorzitter van de vereniging "Ibn Al-Awwam", Mohamed El-Faïz, dat het behoud van het ecologische erfgoed van de okerkleurige stad drie fasen doorloopt: kennen, wetgeven en valoriseren.

"Kennis is noodzakelijk om de waarde van het erfgoed te begrijpen, de originele kenmerken ervan te identificeren en de denaturering ervan bij inrichting te voorkomen", gaf hij aan, waarbij hij van mening was dat voor het specifieke geval van historische tuinen, niet-interventie of afwachten soms een kleiner kwaad is in vergelijking met overhaaste acties die ertoe leiden dat ze het karakter van authenticiteit verliezen dat is gespecificeerd door het Handvest van Florence van 1982. Hij verduidelijkte: "Voor het geval van Marrakech beschikken we over de meest geavanceerde universitaire expertise op dit gebied. (…) Na de kennis moet er worden wetgegeven voor een reëel behoud en moet er als laatste worden ingegrepen om te valoriseren in het kader van cultureel toerisme", concludeert de econoom en historicus van de agronomie en Arabische tuinen.

Een tentoonstelling onder het teken "L'Agdal: een meesterwerk van de tuinkunst" werd opgezet in de marge van deze dag, die zeer verrijkend was door de interventies en voorstellen die gericht waren op de valorisatie van een uitzonderlijk erfgoed voor het realiseren van de doelstellingen van duurzame ontwikkeling.