Het World Energy Outlook-rapport lijkt niet op unanieme steun te kunnen rekenen binnen de oliesector. Dat is het geval voor Abbas Al Naqi, secretaris-generaal van de Organisatie van Arabische Olie-exporterende Landen, die van mening is dat de resultaten van dit rapport, gepresenteerd op maandag 12 november, waarin staat dat de Verenigde Staten tussen 2017 en 2020 de grootste olieproducent ter wereld zullen worden en Saoedi-Arabië zullen inhalen, ver van de realiteit staan. En dat is niet zonder reden: de Saoedische oliereserves overschrijden de 2,5 biljoen vaten. Een drempel die hij momenteel moeilijk haalbaar acht voor de Verenigde Staten, ondanks de inspanningen die worden geleverd bij de productie van het zwarte goud.

Tijdens de 5e editie van het Medays Forum, dat eergisteren in Tanger van start ging, benadrukte Abbas Al Naqi dat als deze resultaten in de toekomst correct blijken te zijn, ze geen enkele geopolitieke consequentie zullen hebben voor Saoedi-Arabië. "Er is een zeer sterke interne vraag naar brandstoffen die in de toekomst zal toenemen. Daarom geloven we niet dat er een negatieve impact zal zijn op de productie en consumptie", verduidelijkte hij.

Een optimisme dat voortkomt uit de troeven en het potentieel van de regio. De secretaris-generaal van de OAPEC legde uit dat de Arabische olieproducerende landen 800 miljard vaten bevatten, oftewel 52% van de wereldreserves, en 30 miljoen vaten per dag produceren, oftewel 1/3 van de wereldproductie.

Dezezelfde landen beschikken over 88 biljoen m3 gas, oftewel 42% van de wereldreserves en 20% van de wereldproductie.

Beter nog, de wereldwijde vraag naar energie zal tegen 2035 met 35% stijgen, met 71% voor elektriciteit en 70% voor hernieuwbare energie. Conventionele energiebronnen vormen 81% van deze energie en slechts een fractie voor de zogenaamde hernieuwbare bronnen.

Wat betreft groene energie benadrukte de secretaris-generaal van de OAPEC dat er aanzienlijke inspanningen zijn geleverd door de landen in de regio op dit gebied, terwijl hij eraan toevoegde sceptisch te blijven over de effectiviteit van deze energiebronnen, die als complementair worden beschouwd en niet als echte vervangers.

Een mening die niet wordt gedeeld door Ahmed Nakkouch van CES Nareva, die aangaf dat Marokko sterk heeft gekozen voor hernieuwbare energie met de ambitie dat deze energiebronnen 40% van de behoeften van het land op dit gebied kunnen dekken.

In dit verband merkte hij op dat het Koninkrijk het niet opportuun vond om het Europese model op dit gebied te volgen. Volgens hem heeft de staat lering getrokken uit Europese ervaringen door in te zetten op de logica van ontwikkeling in partnerschap met andere actoren en niet op die van subsidies. "Marokko heeft geweigerd een tarief vast te leggen en heeft gekozen voor liberalisering", verduidelijkte hij.

Wat betreft kernenergie legde Pierre Gadonneix, voorzitter van de World Energy Council, uit dat de kernramp in Fukushima die onlangs in Japan plaatsvond, niet veel heeft veranderd aan de perceptie van landen over kernenergie. "In 2012 zijn 60 kerncentrales gebouwd, met name in landen waar voorheen geen centrales waren. Een groot deel van deze locaties bevindt zich in landen in het Midden-Oosten en Azië", verduidelijkte hij, alvorens te concluderen dat conventionele energiebronnen op de lange termijn nog een toekomst hebben en in de toekomst aan de behoeften zullen voldoen.