Na Dakhla, Boujdour, Laâyoune en Smara is de minister van Justitie en Vrijheden, Mustapha Ramid, aangekomen in Tan Tan, waar de ontvangst, zonder hartelijk te zijn, op zijn minst warm, zo niet zeer warm was. Er werden slogans geroepen en borden omhooggehouden bij de ingang van de rechtbank van eerste aanleg van Tan Tan, die Mustapha Ramid bezocht, net als in alle andere steden in de zuidelijke provincies in het kader van zijn eerste officiële bezoek aan de instellingen die onder zijn departement vallen. Via luidsprekers werden slogans verspreid die de wanorde, vriendjespolitiek en onrechtvaardigheid aan de kaak stelden, die sinds de komst van de regering-Benkirane zijn toegenomen.

De minister werd vergezeld door de voorzitters van de gemeenteraden van Al Ouattia en de landelijke raden van Ch’Bika en Lamsid, evenals door de voorzitter van de provinciale raad, de voorzitter van de rechtbank van Tan Tan en de procureur des Konings. Zodra hij bij het gerechtsgebouw aankwam, braken er schermutselingen uit. Vertegenwoordigers van lokale mensenrechtenorganisaties uitten hun woede over het feit dat de politie hen niet toestond de minister te vergezellen, die de procureur des Konings had bevolen de luidsprekers in beslag te laten nemen die door de griffiers en andere medewerkers van het parket werden gebruikt.

In de hal van het paleis merkte de minister het gebrek aan zitplaatsen voor wachtenden en het ontbreken van geluidsinstallaties in de verschillende rechtszalen op. Hij gaf instructies om deze apparatuur te installeren en een gebedsruimte in te richten. De minister, die aan het einde van de ochtend werd verwacht, hield een pauze bij de gouverneur en arriveerde pas om 16.00 uur bij de rechtbank, wat de stiptheid kenmerkt die onze leiders typeert. De minister ontweek een vraag over de redenen voor deze vertraging en gaf aan dat het bezoek aan de zuidelijke provincies deel uitmaakt van de bezoeken die hij van plan is af te leggen aan alle rechtbanken van het Koninkrijk. Hij kondigde de aanstaande conferentie over justitie en media aan en zei dat er in het kader van de herstructurering van de rechtbanken een dienst zal worden opgericht om communicatie tussen justitie en de pers mogelijk te maken.

Voordat hij dit bezoek afsloot, dat werd gekenmerkt door een ongekende inzet van politiekrachten, ontving de minister burgers die klaagden over de onrechtvaardigheid die in Tan Tan heerst en die sommige gekozen functionarissen in staat stelde hen van hun land te beroven, zo zeggen zij. Terwijl hij langs de groep ambtenaren liep die riepen dat de rechtbank noch van Benkirane, noch van de PJD was, stak de minister zijn vingers op als teken van nul. Eerder had hij bevolen om iedereen te arresteren die probeerde de rechtszaal binnen te gaan die door de politie was afgesloten.

In Guelmim, waar hij de volgende dag aankwam, moest de minister tientallen ontevreden mensen onder ogen zien, waaronder vertegenwoordigers van werkloze kaderleden, gehandicapten en rechtzoekenden die wachten op de uitvoering van vonnissen tegen de Grands Moulins de Guelmim. Om nog maar te zwijgen van de leden van de Vereniging van slachtoffers van onrecht in Guelmim. Sommige van deze demonstranten droegen maskers om aan te geven dat ze niet wilden praten, maar hielden spandoeken omhoog waarin werd gevraagd een einde te maken aan de verwaarlozing waarvan zij het slachtoffer zijn en dat hen recht wordt gedaan. In Sidi Ifni, een andere etappe van de tournee van de minister, was de ontevredenheid niet alleen voorbehouden aan ambtenaren, maar protesteerde ook een groot deel van de bevolking van de stad tegen de onrechtvaardigheden waarvan zij het slachtoffer is.

Net als zijn collega van Nationaal Onderwijs, Mohamed El Ouafa, was de minister van Justitie en Vrijheden blijkbaar niet welkom in de steden in het zuiden.