Veel factoren liggen aan de basis van de problematiek van het stedelijk vervoer en het lijden van de gebruikers die steeds ontevredener zijn over de diensten van deze sector. De anarchie, het slechte beheer van bepaalde lijnen, met name de 1 en de 900, vergroten de dagelijkse ongemakken van de gebruikers die, uit noodzaak, gebruikmaken van dit vervoersmiddel. Als de kwaliteit van de diensten op bepaalde lijnen met de vinger wordt gewezen, is wat het meest zorgen baart de lage frequentie van de bussen en hun inadequate verdeling over het grondgebied van Mohammedia. Dit verklaart waarom het openbaar vervoer uit de pas loopt met de dynamiek die de stad doormaakt. Hoe kan men de eeuwige problemen van stedelijke mobiliteit en de vervoersomstandigheden in sommige bussen verklaren? De groei van de vraag naar vervoersmiddelen verklaart de problemen die stedelijke verplaatsingen belemmeren. Wat de lijnen 1 en 900 betreft, zijn de ongemakken voor passagiers steeds frequenter. Momenteel, zelfs wanneer de bussen overvol zijn, blijft het personeel dat erin werkt passagiers toelaten, zich weinig bekommerend om hun comfort en de risico's die dit soort gedrag met zich meebrengt. Het traject van lijn nr. 1, bij wijze van voorbeeld, doet vermoeden dat het alleen is ontworpen om winstgevend te zijn, zonder enige zorg voor de ongemakken die het genereert: een te lang traject dat vele punten van de stad doorkruist en onderbroken wordt door vele haltes, een aanzienlijk tijdverlies voor de gebruikers, herhaaldelijke pannes van de bussen die deze lijn verzorgen, omdat hun staat blijft verslechteren zonder enige reactie van de betrokken diensten. Hetzelfde geluid bij lijn nr. 900 die Mohammedia met Casablanca verbindt, in beide richtingen, via de kustweg. Overbelasting, vele haltes, gebrek aan airconditioning, vervallen staat van sommige bussen, onbeleefd gedrag van sommige controleurs, gebrek aan respect voor ouderen of zieken, kinderen die in alle richtingen worden geslingerd in totale onverschilligheid. «We zijn gewend geraakt aan deze dagelijkse scènes die gebruikelijk zijn geworden en die, paradoxaal genoeg, niet meer storen. Het meest zorgwekkende blijft het aspect van de veiligheid dat wordt verwaarloosd, het niet naleven van de bepalingen van het lastenboek, enz. Het vervoersbeleid moet voldoen aan de behoeften van de inwoners en moet worden aangepast en doordacht om een vloeiende en efficiënte mobiliteit te garanderen, terwijl de veiligheid van de gebruikers wordt gewaarborgd. Zijn de mensen in overbelasting gedekt door de verzekering in geval van brand of een verkeersongeval?» verontwaardigt deze regelmatige busgebruiker zich.

De voorwaarden creëren voor een gezonde concurrentie. Het stedelijk vervoer staat in het middelpunt van alle zorgen. Een moeder betreurt de laksheid van de betrokken diensten, het gebrek aan sancties en het monopolie van het gedelegeerde bedrijf. «Het is dringend noodzakelijk om de nodige maatregelen te nemen voor de introductie van andere stedelijke vervoersbedrijven voor de exploitatie van de zenuwlijnen en de creatie van nieuwe verbindingen in het kader van het gedelegeerd beheer. Met andere woorden, men moet de monopoliesituatie die deze sector kenmerkt doorbreken, om de voorwaarden te creëren voor een gezonde concurrentie voor de burgers», geeft ze aan. Dus, wat betreft het vervoersbeleid, is er nog veel werk aan de winkel. Men moet in de eerste plaats de problemen oplossen die verband houden met de exploitatie van bepaalde lijnen en het niet naleven van de bepalingen van het lastenboek. De niet-winstgevende lijnen, de weginfrastructuur, de staat van sommige bussen, de overbelasting, onder andere, zijn allemaal problemen die moeten worden verholpen. Kortom, de upgrade van het stedelijk vervoer hangt af van een mobiliteitsplan dat weloverwogen is en ontworpen om het tekort dat deze vitale sector kent te verminderen.