: landelijke gemeente waar cliëntelisme, vriendjespolitiek en het comfort van dieren meer worden gecultiveerd dan dat van de burgers

Meneer de Gouverneur,

Ik gebruik de pers om ervoor te zorgen dat u mij hoort, want alle stappen en verzoeken om een audiëntie die ik al meer dan 3 jaar heb ondernomen om u, net als uw voorganger, het onderwerp van mijn verzoek uiteen te zetten, hebben slechts geleid tot een totale radiostilte.

Verschillende schrijven aan de opeenvolgende voorzitters van de gemeente Bensmim met kopieën aan de prefectuur van Ifrane, waarin nauwelijks verhulde beschuldigingen van cliëntelisme, vriendjespolitiek en andere misstanden van allerlei aard werden geuit, hebben niemand doen reageren en tot op de dag van vandaag heeft niemand de moeite genomen om mij het minste formele of informele antwoord te geven.

Verschillende verzoeken om audiëntie gericht aan de Gouverneur, of voor een ontmoeting met uw kabinetschef, het hoofd van de DAG of dat van de landelijke gemeenschappen zijn ook daar op niets uitgelopen. Waarom deze minachting voor de burger?

Meneer de Gouverneur, moet ik u eraan herinneren dat het slechts gaat om de aansluiting van mijn huis op het elektriciteitsnet.

Maar ik stel mezelf wat vragen wanneer ik alle aansluitingen zie die onlangs rond mijn huis zijn gemaakt.

Hoe komt het dat mijn huis opzettelijk werd uitgesloten door de technici van de gemeente Bensmim tijdens de laatste volkstelling (de enige die in het donker blijft in deze gemeente)? Hoe komt het dat onze caïd (die ook mijn schrijven heeft ontvangen) met voorkennis deze lijst heeft goedgekeurd die mijn familie opzettelijk uitsloot? Zijn wij Marokkaanse burgers van de tweede rang?

Hoe komt het dat 4 huizen tegenover mijn huis, die nauwelijks 4 maanden geleden klaar waren, vorige maand zijn aangesloten en dat het mijne, dat al 4 jaar aan alle normen voldoet, in het donker blijft?

Hoe komt het dat de stal van een lokale gekozene op 300 meter van mijn huis is uitgerust met een groot aantal palen en die van een rijke veehouder tegenover mijn huis ook, terwijl mijn familie tussen deze twee bevoorrechten in blijft zitten, veroordeeld tot duisternis? Moet ik begrijpen dat onze lokale gekozenen het comfort van schapen verkiezen boven dat van burgers, of is er iets dat ik mis?

Meneer de Gouverneur, er is nog iets ernstigers: al jaren worden tientallen straatlantaarns volledig illegaal en op kosten van de belastingbetaler geïnstalleerd op privéterrein, maar niet zomaar ergens of bij zomaar iemand.

Ik ben als belastingbetaler verontwaardigd om bij te dragen aan de gratis verlichting van de eigenaren en bevoorrechten, allemaal vriendjes van de voorzitter en de leden van de gemeente Bensmim, terwijl mijn familie in het donker leeft.

Een echt schandaal! Deze lantaarnpalen zouden veel nuttiger zijn op donkere plekken in de gemeente waar de burger ze het meest nodig heeft.

Ik ben verontwaardigd om vast te stellen dat mijn familie de enige is die in deze gemeente in het donker leeft vanwege de hebzucht en het cliëntelisme van bepaalde gekozenen en technici van Bensmim.

De ondenkbare uitgaven aan brandstof om mij te verlichten kosten me meer dan vierduizend dirham per maand, wat zwaar drukt op het pensioen van een pensioen waarvan ik hoopte dat het vredig zou zijn, en daarmee het leven van mijn familie verpest.

Tot slot, Meneer de Gouverneur, sta mij toe u te zeggen dat wat er in deze gemeente gebeurt, ingaat tegen het beeld van Marokko dat Zijne Majesteit de Koning, moge God hem bijstaan en voor ons behouden, voor zijn volk wil, een Marokko waarvoor hij aan alle fronten strijdt om ons naar de moderniteit te leiden.

Het is de hoogste tijd dat dergelijke onrechtvaardigheden tot het verleden behoren; onze bestuurders zouden er veel beter aan doen het voorbeeld van de Soeverein te volgen naar meer rechtvaardigheid.

Ik dank u voor het herstellen van dit onrecht en verzoek u, Meneer de Gouverneur, de uitdrukking van mijn respectvolle groeten te aanvaarden.

* Route du cèdre Gouraud Ougmas, Landelijke gemeente Ben Smim