Het is een nationale sport geworden. De realisaties die tijdens nationale feestdagen worden ingehuldigd, mislukken nog voordat ze van start gaan. Het decor in trompe-l'oeil is bestand tegen elke verandering. Hoeveel projecten die door de verantwoordelijken van het land op verschillende niveaus zijn ingehuldigd, blijven nog steeds niet-operationeel? Het geval van een kliniek in de provincie Tetouan werd onthuld aan het publiek, maar andere blijven nog steeds genegeerd. Bij wijze van voorbeeld kunnen we een kliniek noemen die afgelopen augustus werd ingehuldigd in Louqouar, in de gemeente Aït Seghrouchen, vallend onder de provincie Taza. De lokale bevolking was gerustgesteld om eindelijk een gezondheidscentrum in hun gemeente te zien. En terecht, want dit bespaart hen een verplaatsing die zowel moeilijk als kostbaar is naar het dichtstbijzijnde centrum, namelijk Tahla.

Maar hun verbazing was groot toen ze beseften dat deze kliniek helemaal geen activiteit zou kennen. Een sluiting met de smaak van een bespotting.

De gouverneur die zelf de inhuldiging van deze structuur had verricht, heeft tot nu toe geen vinger uitgestoken.

Het lijden van de inwoners geconfronteerd met deze verouderde manier van lokaal beheer houdt niet op bij gebrek aan drinkwater.

Er is inderdaad een watervoorzieningsput die de huishoudens van elf lokale douars van drinkwater voorzag, maar sinds 2007 is deze gestopt met werken. De voorzitter van de lokale gemeente, een ongelukkige kandidaat bij de laatste parlementsverkiezingen, heeft het feit dat de bevolking op iemand anders stemde, niet verteerd. Hetzelfde geldt voor de elektrificatieoperaties. De inwoners van Tamzrart kregen geen toestemming om zich bij deze dienst aan te sluiten, ondanks de voltooiing van de basiswerkzaamheden.