Missour brengt hulde aan Mohamed Elyazghi, Abdelouahed Radi, Mohamed Ait Kaddour, Saloua Karkri, Kacem Saddik en Mohamed Doukha.

Deze huldigingsceremonie, die een aantal militanten van verschillende generaties uit alle regio's van het land kon samenbrengen, was de gelegenheid om alle dankbaarheid te betuigen aan deze militanten die grote offers hebben gebracht, onvoorwaardelijk hebben gegeven aan Marokko en de USFP, en met hart en ziel de waarden van de mensenrechten, vrijheid en democratie hebben verdedigd voor een beter Marokko. Dat kondigde Rachid Hamouni, parlementariër en coördinator van de voorbereidende commissie van dit evenement, aan tijdens de erkenningsceremonie die zaterdag plaatsvond in het cultureel complex van Missour.

Tijdens dit grootse moment en namens het Politiek Bureau benadrukte Kamal Daissaoui dat deze ceremonie een symbolische draagwijdte heeft omdat ze hulde brengt aan grote figuren van de USFP enerzijds, en verbonden is met het collectieve geheugen van de stad Missour waar een aantal Ittihadi-leiders gevangen zaten na het standpunt van de partij over de kwestie van onze territoriale integriteit anderzijds.

In dit kader, terwijl hij aangaf dat de kwestie van onze nationale zaak op een beslissend keerpunt staat dat de bundeling van ieders inspanningen vereist, herinnerde Kamal Daissaoui aan de positieve rol die de partij en haar actieve diplomatie in deze zin hebben gespeeld.

Aan het einde van zijn toespraak kwalificeerde Daissaoui dit eerbetoon als een historisch moment en een erkenning voor de geëerde persoonlijkheden die een model en een symbool van patriottisme voor de USFP blijven en een school die ons de waarden van trouw heeft geleerd.

Ahmed Zaidi, hoofd van de Socialistische Groep in de Kamer van Volksvertegenwoordigers, greep deze gelegenheid aan om Mohamed Elyazghi te begroeten als "de grote militant, de leraar, de opvoeder en de trouwe vriend".

Terwijl hij historische momenten memoreerde waarop het despotisme hoogtij vierde, liet hij weten dat "het geheugen van volkeren niet kort is, ook al hebben anderen de neiging om te vergeten", waarbij hij ter gelegenheid de gevangenschap van sommige partijleiders in Missour in herinnering bracht.

"Missour heeft deze grote Ittihadi-leiders gevierd en Mohamed Elyazghi heeft ons geëerd met zijn aanwezigheid onder ons", kondigde hij niet zonder emotie aan. Evenzo herinnerde hij aan de kwaliteiten van de grote militant Mohamed Ait Kaddour en de adel en oprechtheid van Kacem Saddik, een van de symbolen van de regio.

Sprekend over Abdelouahed Radi, die niet aanwezig kon zijn, verborg Ahmed Zaidi, terwijl hij zijn intellectuele, politieke en literaire bijdragen en zijn toewijding in herinnering bracht, zijn bewondering niet voor deze man die enorme offers heeft gebracht voor de adel van het nationale en democratische project en voor de USFP.

Een levendig eerbetoon werd ook gebracht aan de oprechte en creatieve Saloua Karkri, die in grote mate heeft bijgedragen aan de evolutie van het parlementaire werk binnen de Socialistische Groep, aan Mohamed Doukha, door Ahmed Zaidi gekwalificeerd als "de man die altijd graag in de schaduw werkte, de vertrouwensman die met zelfverloochening het land en de partij diende", evenals aan Lahmar Bouarfa.

In zijn toespraak riep Mohamed Elyazghi het proces van de democratische strijd en de rol van de USFP sinds haar oprichting op om de identiteit van de Natie te behouden, de democratie op te bouwen, het despotisme het hoofd te bieden en de Marokkanen in staat te stellen te genieten van hun legitieme rechten, waaronder waardigheid, vrijheid, sociale rechtvaardigheid, onder andere. Een strijd die duur werd betaald door de militanten die werden veroordeeld tot gevangenisstraf, doodstraffen, ballingschap, onder andere vormen van marteling, die het regime nooit heeft kunnen vernietigen.

Terwijl hij aangaf dat de PJD geen duidelijke visie voor de toekomst heeft, riep Mohamed Elyazghi op tot een goed beheer van de oppositie, aangezien "de USFP de veiligheidsklep is". De Ittihadis worden opgeroepen zich te richten op de essentiële vragen betreffende de samenleving en de Natie en erover te debatteren in het maatschappelijk weefsel dat wordt doorkruist door het obscurantistische denken en om alle potentialiteiten waarover de samenleving beschikt te mobiliseren rond het socialistische en democratische project, concludeerde hij.