Dit uitzonderlijke culturele evenement, georganiseerd rond het thema "Valkerij: voorouderlijke traditie en universeel erfgoed" en dat samenvalt met de derde verjaardag van de opname van de valkerij op de representatieve lijst van UNESCO als levend menselijk erfgoed, dient verschillende doelen. Het brengt hulde aan de oude Lekouassem-valkeniers die erin geslaagd zijn de sporen van een eeuwenoud erfgoed te bewaren en voort te zetten. Het maakt het ook mogelijk om de fakkel van deze traditie, die als voor altijd verloren werd beschouwd, brandend te houden. Door de heropleving van de valkerij in de provincie El Jadida te vieren via dit tweede Festival, streefden de organisatoren er ook naar om de andere aspecten van dit erfgoed weer in de schijnwerpers te zetten, met name de knowhow op het gebied van jachtinstrumenten, traditionele kleding, muziek, zang, dans en culinaire kunst, zonder daarbij het onvermijdelijke paard te vergeten dat vroeger deelnam aan de valkenjacht. Zo hebben de initiatiefnemers van dit evenement, met name de onderzoeker in populair Doukkali-erfgoed, Driss Lamrabet, de vertegenwoordiger van de regionale directie Cultuur van Doukkala-Abda, Abderrahmane Aress, en Mohammed El Ghazouani, de voorzitter van de Vereniging van Lekouassem-valkeniers, door toezicht te houden op de organisatie van dit tweede Festival van de valkerij, zich niet beperkt tot de productie van het spektakel. Zij hebben zich daadwerkelijk ingezet voor het herschrijven van een oud en prachtig verhaal. Het verhaal van een erfgoed dat de nieuwe generaties moeten begrijpen en waar ze trots op moeten zijn. Dat van een fantastische episode van onze beschaving, waarvan de stam van de Chorfas Lekouassem het essentiële heeft weten te behouden ondanks alle risico's en gevaren van vergetelheid. Hoewel het idee om een Festival van de valkerij te organiseren om een nieuwe dynamiek aan deze voorouderlijke traditie te geven, altijd aanwezig was in de geest van de Vereniging van Lekouassem-valkeniers van Ouled Frej als een grote onvermijdelijke afspraak, is het ondertekend door Mouâad El Jamaï, gouverneur van de provincie El Jadida. Driss Lamrabet verklaarde van zijn kant dat "de valkerij een belangrijk deel uitmaakt van het cultureel erfgoed van de Chorfas Lekouassem. Het is diep geworteld in de stam en wordt van generatie op generatie doorgegeven. Het tweede Festival van de valkerij is een manier om de waarden van loyaliteit, moed en doorzettingsvermogen te eren. Het is ook een cruciaal evenement, voor Lekouassem in het bijzonder en voor Marokko in het algemeen".

Wat betreft Mohammed El Ghazouani, hij benadrukte dat "de valkerij in de Doukkala de basis is van een breder cultureel erfgoed, dat traditionele kostuums, voeding, zang, muziek, poëzie en dansen omvat. Voor deze editie hebben een groot aantal valkeniers uit de Verenigde Arabische Emiraten, Saoedi-Arabië, Koeweit en Qatar deelgenomen aan dit evenement, omdat we wilden dat het festival van dit jaar een gelegenheid zou zijn om de dialoog te bevorderen en een wederzijds begrip van de culturen van de Arabische valkeniers te ontwikkelen, dankzij de gedeelde liefde voor de valkerij. En we zullen binnenkort, als Vereniging van Lekouassem-valkeniers van Ouled Frej, een samenwerkingsverband sluiten met de Qatarese vereniging Al Gannasse en de Emirati-club van valkeniers". Laatste bastion van de valkerij in Marokko: De valkerij, ingeschreven op de representatieve lijst van UNESCO als levend menselijk erfgoed, is een van de oudste relaties tussen mens en vogel, die meer dan 4000 jaar teruggaat. Het gezamenlijke avontuur, de rotstekeningen en prehistorische schilderingen, de Griekse vazen en Egyptische cartouches getuigen ervan, gaat terug tot het begin der tijden. De beoefening van de valkerij vindt echter zijn oorsprong in de Perzische, faraonische, Romeinse en Arabische culturen. De valk werd beetje bij beetje een nobele en heilige vogel. Zo werd de valkerij in de Middeleeuwen gereguleerd en beschouwd als een nobele praktijk. Overtredingen met betrekking tot valken werden zwaar bestraft, de straf kon oplopen tot de doodstraf. Bij de Arabieren genoot de valk grote aandacht. Hij speelde ook een cruciale rol in de diplomatieke betrekkingen en akkoorden tussen landen, omdat hij het meest kostbare geschenk vertegenwoordigde en bedoeld was om een klimaat van ontspanning te creëren of diende om de diplomatieke banden tussen landen te versterken. In Marokko heeft de valkerij vooral overleefd dankzij de toewijding van de Lekouassem-valkeniers van Ouled Frej, voor wie de beoefening van de kunst van de valkerij een baraka is, een zegen, een goddelijk geschenk waar hun voorvader Abou Al Hassan Ali Ben Abou Kassem (Abou Soujda), wiens heiligdom zich in Marrakech bevindt, van genoot.