Assilah, vrolijkheid ondanks alles

Eindeloze wandelingen, vaak in hele groepen, lange uren doorgebracht met luieren aan de rand van het strand en op de terrassen van de veelheid aan cafés die naast elkaar staan, dat is het dagelijks leven van de Azellachis en de vele bezoekers van dit stadje waar het goed toeven is ondanks het gebrek aan afleiding en culturele locaties.Een levensstijl waar eenvoud, vriendelijkheid en vooral een ondefinieerbare sympathie van de gezichten af te lezen zijn. Nog verbazingwekkender is het feit dat dit gebrek aan animatie en deze armoede op het gebied van vrijetijdsbesteding en cultuur (slechts één bioscoop die uitsluitend Indiase films vertoont, een jeugdhuis, geen theater) de moraal van de mensen niet lijken aan te tasten. Alsof verveling geen vat op hen heeft.Blijkbaar hebben de mensen hier in de loop van de tijd geleerd zich aan te passen aan deze lokale specificiteit die, onder andere hem…