In een overvolle overdekte zaal juichte het publiek in Guelmim de spelers van vier teams toe die vastbesloten waren de eerste drie punten van het toernooi binnen te halen.

Zo werden de lokale Ahwach-muziekgroep opgevolgd door de veteranenteams van Hassania d'Agadir, dezelfde spelers die het nationaal voetbalkampioenschap in de editie 2001-2002 hadden gewonnen. Zij domineerden gedurende beide helften de wedstrijd, geleid door scheidsrechter Hamdi, en wonnen met 5-1 van de selectie van artiesten en journalisten.

De tweede wedstrijd ging tussen de veteranen van het nationale team die de enige Afrika Cup (1976) hadden gewonnen, en de oud-spelers van het lokale team Jaouharat Sahara, de parel van Guelmim. Deze wedstrijd, gefloten door Yara, eindigde in het voordeel van het nationale team van '76 met een score van 4-2.

De ochtend van de tweede dag van het evenement was gewijd aan sociale activiteiten.

Bezoekers, journalisten en sporters bezochten het weeshuis van Guelmim en het lokale hoofdkantoor van de Marokkaanse Liga voor de bescherming van het kind.

De derde dag werd gekenmerkt door de deelname van twee voetbalbeloftenteams uit de regio die het publiek wisten te boeien met de kwaliteit van hun spel. Deze twee teams die de Souss-beker betwistten, waren de Jeunesse de Tarrasst en de jongeren van Bab Sahra. De wedstrijd eindigde in een 3-2 overwinning voor de jongeren van Tarrasst, die de beker in ontvangst namen uit handen van de voorzitter van de Sahara-voetbalbond.

In de troostfinale won de coalitie van journalisten en artiesten met 7-3 van de veteranen van Jaouharat Sahra.

De finale ging tussen de veteranen van het nationale team en die van Hassania d'Agadir. Ondanks de goede prestatie van Mustapha Hadji eindigde deze wedstrijd in een gelijkspel: 2-2. Het team uit Agadir won uiteindelijk na strafschoppen.

In een verklaring aan Libé gaf de directeur van het evenement, Houcine Benaouisse, aan dat de organisatie van de eerste editie van het Bab Sahara-bekertoernooi plaatsvond op een moment dat de stad Guelmim een ongekende ontwikkeling van infrastructuur, met name sportinfrastructuur, doormaakt. Het was nodig om dit toernooi te organiseren, voegde hij eraan toe, om de veteranen te eren die veel hebben bijgedragen aan de lokale en nationale sport, als blijk van erkenning van de jonge en oudere generaties. Maar het was ook nodig om de aandacht van jongeren te vestigen op het bestaan van deze faciliteiten, waarvan zij moeten profiteren om hun niveau te verbeteren en zich via sport te ontplooien.

Benaouisse benadrukte dat bij toekomstige edities de nadruk vooral zal liggen op de deelname van de jeugd, om de vele talenten uit de regio te ontdekken die bekend kunnen worden door de promotie van sport in het algemeen en voetbal in het bijzonder.