Sinds het begin van de maand is er veel gezegd over de branden die de bossen in de regio Tanger-Tétouan blijven verwoesten, en over de onmiddellijke of langetermijngevolgen daarvan. Alles is geanalyseerd, ontleed en onder de loep genomen, waarbij iedereen met eigen verklaringen en speculaties kwam. Maar hoewel de meningen uiteenlopen of botsen, houdt één vraag de gemoederen bezig: waarom? Een communiqué van het ministerie van Binnenlandse Zaken, gisteren verspreid door het agentschap MAP, laat tussen de regels door een aanzet tot antwoord zien. Dit wijst op de winzucht van sommigen en de onverantwoordelijkheid van anderen.

Volgens dit document zijn er de afgelopen weken ongeveer 70 bosbranden geregistreerd in de regio.

Deze branden, vaak van criminele oorsprong, zijn volledig onder controle gebracht dankzij de inzet van de nodige menselijke, materiële en luchtmiddelen, voegt dezelfde bron toe.

Er zijn onderzoeken geopend door de veiligheidsdiensten om de daders van deze criminele daden te identificeren, van wie sommigen al zijn gearresteerd, aldus het communiqué.

Onder deze branden meldt het communiqué de brand die op 17 juli uitbrak in Dar Chaoui in de prefectuur Tanger en die op de 22e van de maand werd geblust. Het betrof 140 hectare vegetatie, waarvan 28 hectare bos. Volgens de eerste elementen van het onderzoek zou deze brand van criminele oorsprong zijn, gezien de aard en de verspreiding van het vuur. De dader(s) worden nog actief gezocht.

De tweede bosbrand brak op 20 juli uit in Ain Lahcen in de provincie Tétouan, op een oppervlakte van 30 hectare vegetatie, waarvan 8 hectare bos. Dit vuur werd twee dagen later geblust. Onderzoek door de veiligheidsdiensten leidde tot de arrestatie van de vermoedelijke dader van deze brand.

In feite zijn bosbranden niet alleen legio tijdens hittegolven, maar de analyse van de situatie, gepubliceerd door het Hoge Commissariaat voor Water en Bossen en de strijd tegen woestijnvorming, toont aan dat in de afgelopen 50 jaar (1960-2009) bijna 12.912 branden 149.292 hectare bos hebben beschadigd, oftewel een gemiddelde van 2.986 hectare per jaar, met een maximum in 1983 (11.289 hectare) en een minimum in 2002 (593 hectare). Dit gemiddelde jaarlijkse oppervlak vertegenwoordigt 0,05% van het totale beboste oppervlak van het land.

Het aantal branden en de verbrande oppervlakten in Marokkaanse bossen worden als relatief hoog beschouwd, gezien het zeer lage bebossingspercentage van het land (8%), de droogte van het klimaat en de beperkingen die het herstel van beboste gebieden (herbebossing, regeneratie) uiterst moeilijk maken. De schade die branden aan het bos toebrengen is dus onherstelbaar, en het veroorzaken ervan is des te crimineeler omdat het nationale bebossingspercentage ver onder het optimale niveau van 15 tot 20% ligt dat nodig is voor het ecologische en milieu-evenwicht.