In Salé wenden hele families zich tijdens de Ramadan tot gelegenheidshandel. Jongeren improviseren als koks en grijpen de heilige maand aan om verschillende koekjes aan te bieden die in deze periode in trek zijn. Bij Bab Lakhmiss is de handel lucratief: chebbakia, briouates, meloui, bladerdeeg, "Rezet el Qadi"... de lijst met lekkernijen is lang en de verkopers profiteren van deze diversiteit om de omzet te verhogen.

Ali, verkoper van bladerdeeg, vindt zijn gading in dit gelegenheidsberoep. Deze beginnende handelaar die dit onmisbare ingrediënt voor briques bereidt, is verheugd dat hij in zo'n korte tijd zoveel klanten heeft gewonnen. Er staat inderdaad een lange rij, die grotendeels uit vrouwen bestaat, tot aan de deur van de naburige winkel. Ahmed, die dit vak pas onlangs heeft geleerd, vindt dat het een goede gelegenheid is om geld te verdienen. "Ramadan heeft, zoals elk feest-symbool, zijn eigen behoeften, en dus specifieke beroepen om aan de toegenomen vraag naar voedingsproducten te voldoen. Veel jongeren zoals ik grijpen deze gelegenheid aan om tenminste wat zakgeld te verdienen. Maar het zijn niet alleen de jongeren die van deze maand profiteren. Duizenden families werken hard om hun handel die speciaal aan deze periode is gewijd, voor te bereiden nog voor het begin van de heilige maand. Het zijn meestal arme families die al hun leden mobiliseren om dit kleine bedrijfje tot een succes te maken", vertelt Ahmed ons. Het gaat inderdaad meestal om een goed georganiseerde handel, waarbij iedereen een specifieke taak heeft. Zo bereiden de vrouwen de koekjes, Marokkaanse gebakjes of andere "chhiwates de Ramadan". De mannen nemen op hun beurt de verkoop van de koopwaar en de boekhouding voor hun rekening. "Het succes van deze seizoenshandel hangt af van een goede organisatie. Men moet weten dat de vraag vooral in de middag toeneemt. Daarom moeten de koekjes vóór 10 uur worden bereid", geeft Ibrahim aan, een van de verkopers van gevulde briques met amandelen, die zijn koopwaar uitstalt op een kleine tafel nabij "Bab Labiba". Organisatie is dus het sleutelwoord bij de seizoenshandelaren, maar ook bij de beheerders van de verschillende winkels in de oude Medina van Rabat. Deze winkels, die gedurende het jaar meestal andere activiteiten huisvesten, veranderen in deze heilige maand in echte mierenhopen. Banketbakkers en zuivelwinkels schorten hun "natuurlijke" activiteiten op om zich te specialiseren in de verkoop van "chebakia" en "sfouf", waarbij ze niet aarzelen om personeel aan te werven om aan de toegenomen vraag naar deze ramadanproducten te kunnen voldoen. "Elke familie probeert haar tafel goed te vullen volgens haar budget. Mensen houden er niet van om zichzelf goede gerechten te ontzeggen tijdens de Ramadan en gaan zelfs zover dat ze schulden maken om aan hun verlangens te kunnen voldoen", benadrukt Rabiaâ, een verkoopster in een banketbakkerij. In die zin draaien de bestellingen op volle toeren in deze banketbakkerij. Maar het is tussen het "Al-Âsr"-gebed en dat van de "Maghreb" dat de piek in de vraag wordt bereikt. De markt wemelt dan van straatverkopers, vrouwen die op hun krukje zitten, voor hun koopwaar-tafeltje of elke andere eenvoudige opstelling, zolang het maar dient om verschillende recepten uit te stallen, die er smakelijk uitzien en vriendelijk zijn voor de beurs.