Verenigd op dinsdag 16 april in Laâyoune, hebben de chioukhs van de stammen Laâroussiyine, Rguibat, Cheikh Maoulaynine, Tidrarine en Aït Lahcen het besluit van Washington om de uitbreiding van de prerogatieven van de MINURSO naar de kwestie van de mensenrechten te steunen, veroordeeld.

Deze chioukhs, die hun legitimiteit niet alleen putten uit het Sahrawi-gewoonterecht, maar ook via hun benoeming bij Dahir om te waken over de belangen van de bevolking van onze zuidelijke provincies en door het vertrouwen dat in hen wordt gesteld door de VN-missie die hen had belast met het toezicht op haar identificatieoperatie, hebben een communiqué gepubliceerd waarin zij "zonder angst, noch aarzeling en in alle vertrouwen" hun "onwankelbare positie hebben aangekondigd die erin bestaat het initiatief te verwerpen dat beoogt de prerogatieven van de MINURSO uit te breiden, dat onlangs door de VS werd gesteund".

Zij herinnerden er ook aan dat "op het moment dat de inspanningen die van Tanger tot Lagouira zijn geleverd voor de consolidatie van de mensenrechten worden geprezen door alle componenten van de internationale gemeenschap en door onze verschillende internationale partners, dit soort eenzijdig initiatief zonder voorafgaand overleg onbegrijpelijk is en geenszins toelaatbaar kan zijn".

Bovendien, voegden zij eraan toe, kan geen enkele Marokkaanse Sahrawi "vergeten of ontkennen dat onze voorouders trouw hebben gezworen aan de Alaouitische koningen".

Bovendien, geven zij aan, "kan niemand negeren of ontkennen dat Marokko zich sinds enkele jaren inzet om een politieke oplossing te vinden voor het conflict in de Sahara. In deze zin heeft het zich geëngageerd in een positieve dynamiek via zijn initiatief voor brede autonomie voor de regio Sahara, in het kader van de Marokkaanse soevereiniteit, zijn territoriale integriteit en zijn nationale eenheid". "Dit initiatief, voegen de Sahrawi-chioukhs eraan toe, past in het kader van de opbouw van een moderne democratische samenleving, gebaseerd op de rechtsstaat en vrijheden en de sociale en economische ontwikkeling", die "veelbelovend is voor een betere toekomst voor de inwoners van de zuidelijke provincies" en die "een einde zal maken aan het lijden veroorzaakt door de verspreiding van families, terwijl het de instelling van een klimaat van verstandhouding tussen hen mogelijk maakt".

Zij wensen tot slot dat "de dynamiek die door Marokko hierover is aangenomen een historische kans biedt op een definitieve oplossing" voor de Sahara.