Na het succes van de vijfde editie van het Festival «Taïmat» voor de Amazigh-cultuur, werd de zesde editie van dit belangrijke sociaal-culturele evenement gehouden van 6 tot 9 augustus in het centrum van de plaats Aït Ishaq (provincie Khénifra), rond het thema: «de valorisatie van de diversiteit van de identiteit is de essentiële toegang voor het realiseren van duurzame ontwikkeling». Het festival is geïnitieerd door de gemeenteraad van Aït Ishaq, in samenwerking met verenigingen uit het maatschappelijk middenveld, lokale actoren en Marokkanen die in het buitenland wonen, afkomstig uit de landelijke gemeente Aït Ishaq.
Een rijk en gevarieerd programma werd opgesteld door de organisatoren, dat in de eerste plaats de valorisatie van de Amazigh-cultuur en de typische tradities van de stammen van Aït Ishaq omvat, een natuurlijk voorouderlijk erfgoed en culturele schatten die beschermd moeten worden, zoals «Ahidouss» met zijn poëtische liederen, de sterke schakel van een hele regio die al zijn authenticiteit en zijn duizendjarige mondelinge erfenis heeft behouden. De Amazigh-cultuur wordt zo vertegenwoordigd in haar diversiteit door middel van collectieve rituelen van liederen en dansen, met een mondelinge finesse en een opmerkelijke orde, door middel van een ritmische beweging, vermengd met gedichten in een cadans die het dagelijks leven, de natuur en de gebruiken en gewoonten van de stammen weerspiegelen, soms met een filosofische betekenis.
Zo kwam een scala aan de beste groepen Amazigh-dichters, «Inachadane», uit de hele regio: Tighassaline, Ouaoumana, El Kebab, Aït Ishaq, Sidi Yahia ou Saad, Aghbalou, Zaouiate Cheikh, El Ksiba en Khénifra, deelnemen aan deze unieke bijeenkomst. Kortom, de folklore van de Midden-Atlas is verre van een gelegenheidsmanifestatie, het is eerder de cultuur van een volk met voorouderlijke tradities, rijk aan gedenkwaardige gebeurtenissen, legendes en gewoonten.
Inderdaad, de Tamazight-taal, een duizendjarig taalkundig corpus, maakt integraal deel uit van het cultureel erfgoed en weerspiegelt de mentaliteit van een volk, wiens folklore over het algemeen de behoeften uitdrukt van de mannen en vrouwen die de reproductoren ervan zijn, met als doel te communiceren door middel van muziek, rituele en symbolische gebaren die ze samen uitvoeren, vaak spontaan. Het gaat om een actief erfgoed dat mondeling wordt overgedragen tussen de «Inachadane», van generatie op generatie, terwijl elke stam zijn ware identiteit kan behouden.
Het tweede aspect dat dit festival kenmerkte en waaraan de organisatoren veel belang hechtten, is de fantasia (Tbourida), om bij te dragen aan de valorisatie van deze traditionele ruiterskunst. Inderdaad, deze kunst is al eeuwenlang verankerd in het dagelijks leven van de verschillende stammen van de Midden-Atlas, die zich met grote finesse bezighouden met het fokken van het paard. Zorgen voor het onderhoud en de dressuur voor een perfect evenwicht van het koppel paard-ruiter, een evenwicht dat op elk moment de uitvoering van de beste figuren moet toelaten, volgens de bevelen van de ruiter. Het bezitten van een paard is een eer voor elke man van de stam, het maakt deel uit van de Amazigh-cultuur in het bijzonder, en van de geschiedenis van Marokko in het algemeen. Om dit erfgoed en de ruitertradities te valoriseren, werden een dertigtal «serba»-groepen uit Aït Ishaq, Ouaoumana, Tighassaline, Sidi Yahia ou Saad, Zaouiate Cheikh, El Ksiba, Tadla, Aghbala, Aghbalou en Khénifra uitgenodigd om deel te nemen aan dit belangrijke festival dat in zijn totaliteit de historische retrospectieve van de stammen van de Midden-Atlas weerspiegelt.
