Tijdens de openingssessie van de conferentie-forum toerisme en klimaatverandering, sprak Tariq Kabbage in zijn hoedanigheid van burgemeester van Agadir, afgevaardigde van Agadir-Idaoutanane en voorzitter van de Marokkaanse Vereniging van Eco-steden (AMEV). Hier is de integrale tekst van deze belangrijke interventie.

“ Ik wil het Netwerk voor Plattelandstoerisme bedanken voor de organisatie van dit evenement over ''Toerisme en klimaatverandering''.

Klimaatverandering is een van de kwesties die de burgers van de wereld uitdagen: Welke toekomst voor toekomstige generaties? Zullen we de intelligentie hebben om oplossingen te vinden voor de angstaanjagende vragen van dit millennium?

Ik kom terug van een korte reis naar Frankrijk waar ik de vertoning van een film bijwoonde getiteld "Een planeet, een beschaving, het heden en de toekomst". Deze film laat zien dat onder alle klimaten, of ze nu equatoriaal, semi-aride, bergachtig, moesson, oceanisch of polair zijn, diepgaande veranderingen plaatsvinden en alle levenswijzen zullen verstoren.

Dit bezoek stelde me ook in staat om een rampgebied in het noorden van Frankrijk te ontdekken, en in het bijzonder de stad Roubaix die een mutatie ondergaat dankzij de betrokkenheid van de gekozenen van de stedelijke gemeenschap van Lille en in het bijzonder van een adjunct van de voorzitster, afkomstig uit de Maghrebijnse immigratie en belast met het milieu. Ze hebben groene ruimtes aangelegd, de natuur weer tot leven gewekt en een ontwikkeling van het toerisme mogelijk gemaakt in een regio die misvormd was door een wilde industrialisatie.

De mens is in staat tot het ergste, maar hij kan ook de middelen hebben om te herstellen wat misvormd is. Als een regio zonder troeven erin slaagt een toerisme te ontwikkelen, wat te zeggen dan van onze prachtige regio Idaoutanane?

Onze regio wordt ook bedreigd. Na twee jaar van verwoestende regenval wordt ons land dit jaar getroffen door een droogte maar ook door koude vergezeld van vorst en onlangs verwoestende cherguis. Het is een klimaat van extremen.

Dus, welke toekomst voor onze regio, voor haar platteland en in het bijzonder de subregio van de Idaoutanane, een ware schat aan biodiversiteit met meer dan 200 endemische soorten waaronder de arganboom, de pistacheboom van de Atlas en soorten wolfsmelk, in het bijzonder de regis jubae, genoemd naar de koning en botanicus Juba II?

Een regio die mogelijkheden herbergt voor de ontwikkeling van een duurzaam toerisme dat we niet hebben kunnen of willen ontwikkelen. Een toerisme dat een bepalende rol zou kunnen spelen voor populaties die het platteland verlaten voor een onzekere toekomst in de stad. Een toerisme gebaseerd op deze biodiversiteit in paradijselijke landschappen die de hippies van de jaren 60 wisten te waarderen.

De staat heeft gekozen voor deze grote strategieën, Visie 2010 en Plan Azur, daarna Visie 2020 en stations van de laatste generaties. Maar voor welke balans?

Taghazout, het station dat sinds 1981 gepland is, komt maar niet uit de grond. Elke tien jaar worden nieuwe versies voorgesteld. Twee grote golfbanen zijn gepland, hotelkavels van meer dan 10 ha met zeer weinig bedden, villazones en RIPT dus vastgoed: 600 ha zullen worden aangelegd! Hebben we voldoende water? Zal de hoeveelheid gerecycled water voldoende zijn? Welke soorten zullen worden geplant? Wie zullen de investeerders zijn?

We worden geconfronteerd met faraonische projecten die weinig banen zullen creëren in een regio die vandaag getroffen wordt door werkloosheid nadat het jarenlang een regio was die duizenden burgers uit alle regio's van het land aantrok.

Het plattelandstoerisme, door de lokale bevolking te betrekken, de jongeren die geslaagd zijn aan de universiteit, door deze overlevenden van ons onderwijssysteem op te leiden, zou een formidabel hefboomeffect kunnen creëren. In Europese landen wordt het bergtoerisme gedragen door de bewoners zelf. Zij zijn de dragers van de economische ontwikkeling. Hoe zou een bergbewoner uit de Alpen reageren als hij de beste locaties zag toegeëigend door groepen die vreemd zijn aan zijn land? Wat was het opleidingsniveau van deze bergbewoner iets meer dan 50 jaar geleden?

Het toeristische project Taghazout zelf moet worden heroverwogen. Een toeristisch project kan niet worden gedaan buiten de lokale bevolking om. Het is noodzakelijk om de dorpelingen te integreren.

Er is een evolutief project nodig, in fasen en naast deze grote "All inclusive"-etablissementen, moet een ander complementair product worden aangemoedigd, anders, voor een ander cliënteel, voor degenen die op zoek zijn naar authenticiteit, een relatie met onze cultuur, een relatie met de natuur.

Een dergelijk project vereist de opleiding van de bergbewoners van Idaoutanane die een aangeboren rijkdom hebben, namelijk het vermogen om bezoekers te verwelkomen.

Gedurende uw twee dagen zult u gevarieerde thema's moeten behandelen. Ik ben ervan overtuigd dat de deelname van specialisten in zeer verschillende thema's zoals "Het toerismebeleid en klimaatverandering", "Toerisme en groene economie", "Welke strategische oriëntaties voor een duurzaam toerisme?", "Eco-management in de hotelsector", enz. u in staat zal stellen nieuwe wegen te vinden voor een verantwoord toerisme, bezorgd om het milieu en integrerend de lokale bevolking die tradities van gastvrijheid en tolerantie bezit.

Dit toerisme zal complementair zijn aan het traditionele toerisme. Ik feliciteer het Netwerk voor Plattelandstoerisme met zijn versterking en uitbreiding.

Ik wens u veel succes in uw werk voor een duurzaam toerisme, respectvol voor het milieu en dat van de mens de actor van verandering maakt.»