Ben M'Sick ambieert om in 2014 een prefectuur zonder sloppenwijken te worden. Dat heeft Mustapha Ameur, waarnemend gouverneur van deze arrondissementsprefectuur, aangekondigd. Volgens hem verlopen de operaties voor de sloop van barakken en de herhuisvesting van de bewoners goed, zoals de statistieken aantonen. Tussen februari 2013 en 2014 werden inderdaad 595 barakken gesloopt, oftewel 69%, en werden 466 uitgeruste percelen grond verdeeld onder 936 gezinnen. Toch lijkt niets op voorhand gewonnen. De dossiers van de slachtoffers van de inventarisatieoperaties vormen nog steeds een blok aan het been en dreigen de verwezenlijking van deze ambitie ernstig te vertragen. Velen hebben de inventarisatieoperatie, met name die van 2010, als twijfelachtig bestempeld omdat deze niet gebaseerd was op objectieve criteria en het verloop ervan doorspekt was met tekortkomingen. Vooral in de fase die bekend staat als de validatie van de resultaten door de lokale autoriteiten. Zo bevonden verschillende mensen zich uitgesloten van de lijsten van begunstigden, terwijl ze in deze sloppenwijken zijn geboren en opgegroeid. Aan het hoofd staan de jongeren, met name de getrouwden en degenen die kinderen hebben. Een bevolking die niet alleen is uitgesloten van het recht op toegang tot huisvesting, maar het is haar ook verboden om van bepaalde administratieve documenten te profiteren. Sinds 2010 hebben deze jongeren immers geen recht meer op een bewijs van woonst of andere identiteitsdocumenten. Velen beschikken dus noch over een nationale identiteitskaart, noch over een paspoort. Erger nog, sommigen zijn zelfs getrouwd zonder akte en hebben kinderen gekregen zonder ze te kunnen registreren in de registers van de burgerlijke stand. Ernstige beschuldigingen van corruptie, vriendjespolitiek en cliëntelisme werden geuit tegen de mokaddems en caïds die ervan worden beschuldigd de lijsten van begunstigden te manipuleren. «De beschuldigingen van corruptie door de lokale autoriteiten zijn terugkerend. Er gaat geen dag voorbij zonder dat we klachten in die zin ontvangen», gaf de waarnemend gouverneur ons aan tijdens een persconferentie die afgelopen vrijdag op het hoofdkantoor van de prefectuur werd gehouden, alvorens verder te gaan: «Vaak zijn deze beschuldigingen ongegrond en geuit door protestprofessionals die de operatie willen verstoren. Tot nu toe hebben we vermeden deze personen juridisch te vervolgen omdat we geen andere brandhaarden van spanning wilden creëren». Hij ging zelfs verder. Hij ontkent elke verantwoordelijkheid van de lokale autoriteiten bij de inventarisatieoperatie. Volgens hem is het herhuisvestingsproject aanvankelijk bedoeld voor gezinnen die vóór 2010 zijn geïnventariseerd en niet voor jonge alleenstaanden. Wat de selectiecriteria betreft, deze zijn door de regering vastgesteld. Hetzelfde geldt voor het besluit om sommige bewoners te verbieden van administratieve documenten te profiteren. Het gaat volgens hem om een besluit dat op centraal niveau is genomen en dat het hele nationale grondgebied betreft. «Er is een programma opgezet volgens criteria en wij zijn slechts eenvoudige uitvoerders van het regeringsbeleid», preciseerde hij ons alvorens toe te voegen: «We zijn echter een dialoog gestart met deze vermeende slachtoffers en we hebben een commissie opgericht die belast is met het onderzoeken van hun klachten. Van de 256 dossiers hebben we er 51 geaccepteerd». En voor de overige 205 gezinnen rest hen niets anders dan te huilen, aangezien ze geen rechtsmiddelen meer hebben en hun lijden geduldig moeten afwachten, ongetwijfeld wachtend tot de bulldozers hun barakken boven hun hoofden slopen. Een standpunt dat een verandering van visie vertaalt in de manier waarop de Staat het dossier van de sloppenwijken behandelt. De overheid voelt zich vandaag in een machtspositie en onderhandelt vanuit die houding. Voor de lokale autoriteiten moet het programma «Steden zonder sloppenwijken» koste wat kost slagen en het zijn niet enkele gezinnen die meer voordelen willen hebben die deze operatie zullen blokkeren. Op minder dan een jaar voor het verstrijken van de Millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling (MDG's) wil de Staat zich immers als een goede leerling profileren, zelfs als dat betekent dat er onregelmatigheden worden begaan. De overheid beoogt zo de levensomstandigheden van de armen te verbeteren door hen toegang te geven tot water, sanitaire voorzieningen en stenen woningen, maar dit alles terwijl er nieuwe armoedepockets en andere sloppenwijken worden gecreëerd. Een situatie die werd erkend door het ministerie van Huisvesting en Stadsbeleid zelf, dat van plan is de interventie van zijn departement in Casablanca te heroriënteren, waar het aantal gezinnen dat in de sloppenwijken is geïnventariseerd naar boven is bijgesteld.