Een glanzende buitenkant en een binnenkant vol vuil! Iedereen die Souk Khemis Aït Ouafkka heeft bezocht, kan gemakkelijk merken dat deze laatste duidelijk dit gecontrasteerde beeld weerspiegelt dat veel zegt over het idee dat men heeft van netheid en milieubescherming in dit kleine landelijke dorpje. Inderdaad, langs de as die de souk doorkruist en die overigens de belangrijkste slagader vormt, regeren reinheid en "alles spik en span" als meesters van de plek. Echter, het volstaat om een paar stappen achter de bouwwerken aan de rand van de weg naar het aangrenzende dorp Doutemanroute te zetten om vast te stellen dat dit aspect snel aan de schandpaal wordt genageld!

De plekken lijken op een reservoir waar afval lelijk de ruimtes bezet en de grond bezaait. Plastic zakjes, melkpakjes, yoghurtverpakkingen, groente- en fruitschillen, veren en ingewanden van gevogelte, uitwerpselen van vee, ... het schouwspel lijkt op een echte Augiasstal. Men zou zeggen dat de omwonenden wedijveren in ijver om deze plekken te overspoelen met afval en residuen van allerlei aard. En aangezien een ongeluk nooit alleen komt, voeren ze hun afvalwater af via een collector die in de open lucht direct uitmondt op de nabijgelegen Oued, waardoor een grote plas wordt gevoed waarvan het troebele water over tientallen meters stroomt op slechts een steenworp afstand van de Souk. Als het lijkt alsof de omwonenden zich helemaal niet storen aan dit weerzinwekkende vuil, dan zijn de voorbijgangers er wel door gehinderd. Want dit zwarte punt bevindt zich in de buurt van de dispensarium en het gemeentehuis. Hierdoor zijn er legio gebruikers die, om de doorgang door de souk te omzeilen, het voetpad in de buurt van dit riool gebruiken. Zo door deze plekken lopen zonder je neus dicht te knijpen is een prestatie, zozeer infecteren de misselijkmakende geuren de plek dag en nacht en stellen ze de reukzin zwaar op de proef.

Bovendien en bij warm weer, zwermen muggen in dit broeinest en vergiftigen ze het leven van de voorbijgangers die door deze plekken reizen. Deze gebruikers ondergaan ook de aanvallen van talrijke hordes zwerfhonden die deze wilde stortplaatsen bezoeken en daar hun dagelijkse kost vinden. Wat betreft de bewoners van de souk, zij verbergen hun angsten niet langer om het drinkwater besmet te zien raken, wetende dat het waterpunt dat de gemeente voedt niet ver van deze onhygiënische toestanden ligt.

De infiltraties van besmet water en de besmetting van het grondwater kunnen op elk moment optreden. Natuurlijk is deze staat in de eerste plaats toe te schrijven aan de omwonenden die het niet zo nauw nemen met het respect voor hun leefomgeving en het milieu. Het gebrek aan bewustwording over de noodzaak van de bescherming van de natuur en het milieu en daarmee van hun gezondheid en hygiëne dwingt hen zich af te vragen wat de rol is van verenigingen voor milieubehoud die nochtans niet ophouden allerlei staatsubsidies aan te vragen om een taak uit te voeren die ze niet vervullen. Ander zwart punt op het tableau: het falen van de gemeentelijke diensten die in principe verplicht zijn om te zorgen voor de regelmatige inzameling van huishoudelijk afval om een gezonde en hygiënische leefomgeving te garanderen, desnoods door harde maatregelen te gebruiken. De lokale autoriteiten zijn ook betrokken, aangezien zij ook verplicht zijn door hun status om te reageren op de nalatigheid van de gemeente om de goede werking van de afvalinzameling te herstellen. Helaas is het de interferentie van al deze factoren die hebben bijgedragen aan dit trieste resultaat. En het geval van de gemeente Aït Ouafkka is slechts een boom die het bos verbergt. Alle andere gemeenten van de cirkel van Tafraout worden voortaan, in verschillende mate, geconfronteerd met deze problematiek. Van Affella Ighir, via Tassrirt, Tarsouat en zelfs de hoofdplaats van de regio, Tafraout, zijn anarchistische stortplaatsen en afvalwater dat in de volle natuur wordt geloosd, een decor dat gemeenschappelijk is voor de landschappen van al deze plaatsen. Met, op de erelijst van de vuilste gemeenten, die van Tahala die hen de palm betwist op dit gebied; de omvang van dit fenomeen in de Assif N'Tahala overschrijdt de drempel van het toelaatbare en ontsnapt voortaan zelfs aan elke controle. Zijn oued, begraven onder bergen afval en vuilnis die dagelijks door de omliggende dorpen worden weggegooid, ondergaat ook de vervuiling van afvalwater. En het is hetzelfde lot dat de andere gemeenten dreigt te treffen die te maken hebben met ongecontroleerde stedenbouwkundige druk die dergelijke ongemakken met zich meebrengt.

De invoering van een behandelingsprogramma voor vloeibaar en vast afval in deze gemeenten is dus noodzakelijk. Het gaat om het behoud van de openbare gezondheid en hygiëne en de bescherming van het milieu.

Een dergelijke situatie van onhygiënische toestand is onverenigbaar en gaat zelfs in tegen het ambitieuze project van het Toeristisch Gastland Tafraout dat door de exploitanten van de sector en de gekozen functionarissen is gelanceerd om het lokale toerisme een nieuwe dynamiek te geven.