De leden van de familie Ben Lafghir, van de Sahara-stam Aït Lahcen, fractie Aït Bouguezzaten, volgen al meer dan vier eeuwen de traditie om de verjaardag van het overlijden van hun voorvader te herdenken, wiens mausoleum zich aan de zuidelijke uitgang van Tan Tan bevindt. Dit jaar werd de ceremonie gekenmerkt door de aanwezigheid van vertegenwoordigers van de lokale autoriteiten en gekozen functionarissen, naast vertegenwoordigers van verschillende andere Sahara-stammen en lokale religieuze autoriteiten.

In de marge van de manifestatie ontmoette Libé Ali Guermoune, voorzitter van de vereniging die de herdenkingsceremonie heeft geïnitieerd.

Libé: Zoals alle gekozen functionarissen van de zuidelijke provincies hebt u zeker met belangstelling de tekst van de kadernota gelezen die door de voorzitter van de CESE aan de Vorst is gepresenteerd. Welk commentaar heeft deze bij u opgeroepen?

Ali Guermoune: De nota die door de voorzitter van de CESE is gepresenteerd en die betrekking heeft op de ontwikkeling van de zuidelijke provincies, waarvoor de consultaties volgende week zullen beginnen, heeft ons verheugd omdat deze betrekking heeft op de ontwikkeling van deze streken en een aanzet vormt voor de toepassing van de geavanceerde regionalisering. Deze nota inspireert mij tot de volgende observaties: er is een voorlopige diagnose van de economische situatie opgesteld bij afwezigheid van vertegenwoordigers van de bevolking van deze provincies, of het nu gaat om vakbondsleden, gekozen functionarissen of vertegenwoordigers van de lokale politieke of economische elite. Deze diagnose heeft de grote investeringen benadrukt die door de staat in deze provincies zijn gedaan en die betrekking hebben op alle ontwikkelingsgebieden. Echter, vanuit mijn oogpunt hebben deze investeringen, ook al waren ze gewijd aan de ontwikkeling van de provincies, geen betrekking gehad op het menselijk element dat naar mijn mening het belangrijkste blijft voor een integrale ontwikkeling. Wat betreft de projecten die in de regio zijn gerealiseerd, deze hebben noch de bevolking, noch de regio's ten goede gekomen. Het gaat om grote projecten waarvan de realisatie is toevertrouwd aan grote bedrijven. Maar deze projecten rechtvaardigen niet de kolossale bedragen die eraan zijn besteed.

Ik ben verbaasd als men mij vertelt dat voor de realisatie van twee openbare pleinen in Tan Tan een budget van 2 miljard centimes is vrijgemaakt. Dat doet mij pijn, want ik weet dat we voor de realisatie van de riolering van verschillende wijken van de stad, wat prioriteit heeft en duurder is dan openbare pleinen, veel minder hebben uitgegeven dan dat bedrag. Daarom moet worden aangegeven dat er aanzienlijke kredieten zijn vrijgemaakt voor de realisatie van projecten in de Sahara-provincies, maar genoemde kredieten zijn opgeblazen en zelfs zeer opgeblazen zodat bedrijven, studiebureaus en verschillende tussenpersonen ervan profiteren ten koste van de inwoners en de ontwikkeling van de provincies. De cruciale gebieden waarvan de ontwikkeling fundamenteel was, zijn niet aangepakt. Neem het voorbeeld van Tan Tan, waarvan de economie gebaseerd is op de zeevisserij. Wie profiteert daarvan? Een bedrijf dat de rijkdommen van de provincie exploiteert, gunt de autochtonen niet eens kruimels. We hadden gewenst dat van de opbrengst van de exploitatie van visserijproducten een deel, althans, lokaal zou worden geïnvesteerd om bij te dragen aan het uitroeien van de werkloosheid waarvan de nota het hoge percentage in deze provincies heeft onderstreept.

De voorzitter van de C.E.S.E die aanwezig zal zijn om u te consulteren, wat zou u hem zeggen?

Als voorzitter van de provinciale raad van Tan Tan zal mijn interventie gewijd zijn aan programma's die niet zullen nalaten bij te dragen aan de ontwikkeling van de provincies en zich zullen richten op de essentiële punten om te voldoen aan de verwachtingen van de bevolking en de werkloosheid uit te roeien, in de eerste plaats onder jongeren. Wat wilt u dat de inwoners van het kleine stadje Tan Tan doen met twee openbare pleinen van 2 miljard centimes, terwijl we met minder dan dat de straten van de stad kunnen asfalteren. Dat is het soort investeringen waarvan de realisatie niet is gedaan om de inwoners of de zuidelijke provincies ten goede te komen, maar grote bedrijven en hun armada's van studiebureaus, tussenpersonen en anderen.

De inwoners van Tan Tan zijn van mening, en terecht, dat hun stad wordt verwaarloosd en aan haar lot wordt overgelaten. Welk voorstel zult u doen aan de voorzitter van de CESE om de economische start van de stad mogelijk te maken en een einde te maken aan de vele protestmarsen die het dagelijks lot van haar inwoners zijn?

De inwoners hebben volkomen gelijk om zich aan hun lot overgelaten en in de steek gelaten te voelen. Ze denken dat deze situatie het gevolg is van nalatigheid van de kant van verantwoordelijken van verschillende departementen, maar ze beginnen te denken dat deze nalatigheid opzettelijk is. Sommigen schrijven ons zelfs de verantwoordelijkheid toe voor het ontstaan, 40 jaar geleden, van de Polisario.

De inwoners van Tan Tan wensen vandaag slechts één ding: dat er een einde komt aan de vooroordelen die worden gevoed door de verwaarlozing van deze stad.