De stad Inezgane bereidt zich voor om op 11 en 12 oktober de 3e editie van het carnaval Bilmawen Bodmawen te verwelkomen onder het motto "Geheugen en identiteit ten dienste van ontwikkeling". Het is een processie rijk aan kleuren, spektakels, symbolen, geluiden en geuren die, weigerend te sterven, een voorouderlijk ritueel in stand houdt, dat van een manifestatie die traditioneel verbonden is met Aïd Al Adha. Bilmawen Bodmawen (letterlijk de man met de huiden en de vele gezichten, verwijzend naar de maskers) is de naam van een carnaval dat in de loop van zijn drie edities het handelsmerk is geworden van de prefectuur Inezgane Aït Melloul en de omliggende plaatsen waar deze populaire ceremonie, bestaande uit vermommingen en opsmuk, in vreugde en uitbundigheid wordt gevierd. Als carnavaleske praktijk bij uitstek presenteert deze manifestatie met diepgewortelde symbolische, culturele en historische evocaties zich in vele opzichten als het geheugencondensaat van overtuigingen, gebruiken en gewoonten uit een tijd die voorbij is. In de verschillende regio's van Marokko soms "Boujloud", soms "Boulabtayne", "Bouhidour", "Harma", "Bashikh" of "Souna" genoemd in het noordoosten van Marokko, is deze praktijk niet vreemd aan andere regio's van Noord-Afrika, met name bij de Amazighs van Algerije waar het in sommige regio's wordt teruggevonden onder de naam "Baba Al Haj" of "Bouâafif" en tot aan de Canarische Eilanden. Dit zegt genoeg over de omvang van een ritueel met vele benamingen, maar dat onverbiddelijk de echo blijft geven van oorsprongen en overtuigingen die teruggaan tot het begin der tijden. Maar waaruit bestaat al dit ritueel in Inezgane en regio's? Het proces is eenvoudig. De dag na Aïd Al Adha, zo niet de avond zelf, spannen jongeren in elk steegje en elke wijk zich extra in om elkaar te helpen bij het minutieus vervaardigen van kostuums die soms tot vijf huiden per individu vereisen, afhankelijk van de grootte en de morfologie van iedereen. Elke groep bereidt zijn vermommingen en materiaal voor en gaat over tot de decoratie en verfraaiing van zijn outfit met schitterende, levendige en unieke kleuren, waarbij blijk wordt gegeven van grote vindingrijkheid en creativiteit waar het burleske strijdt om de hoofdrol met het reële en waar moderniteit en traditie naast elkaar bestaan zonder elkaar ooit pijn te doen. Uit het geheugen wordt verteld dat de festiviteiten plaatsvonden bij de geluiden van vreugdekreten en verbazing van kinderen en vrouwen die probeerden de hoeven van de hangende poten te raken die door de leden van de groep werden gebruikt. Elke avond, en gedurende meerdere dagen, kwamen de deelnemers aan de parade, gemaskerd en vermomd, samen op "Assays", het grote plein, waar ze folkloristische presentaties aanboden bestaande uit zang en dans op het ritme van traditionele en populaire muziek tot laat in de nacht.