Meer dan tien jaar na de inschrijving op het werelderfgoed van UNESCO, wacht het herstel van de Portugese Stad, de historische kern van El-Jadida, nog steeds. De alarmbel was overigens geluid door de Internationale Raad voor monumenten en sites die er een van zijn belangrijkste aanbevelingen van heeft gemaakt. De missie die door de Raad was gestuurd, had met name gewezen op het ontbreken van een precies plan voor het beheer van de site en de omgeving. Ze had toen ten zeerste aanbevolen om, zowel binnen als tegenover de Portugese Stad, strikte stedenbouwkundige regels toe te passen om de visuele integratie van de vestingwerken te behouden. Momenteel ziet men er opnieuw slechts twee urinoirs en een gedenkplaat van de beroemde datum van de classificatie door UNESCO.

De Stad was een Portugees handelspost, waarschijnlijk gebouwd op de plaats van een oude Fenicische handelspost gesticht in het midden van de 5e eeuw voor Christus en bekend onder de naam «Portus Rusibis», herinnert een geschiedenisprofessor. Vandaag, tussen Mazagan stad van de herinnering en Mazagan de Braziliaanse, zijn de bruggen verbroken. Als enige relikwie van deze voorouderlijke tijden werd de Portugese Stad van El-Jadida op 30 juni 2004 uitgeroepen tot werelderfgoed van de mensheid tijdens de 28e sessie van UNESCO, gehouden in Suzhou in China. Een jaar later was de site aan zijn lot overgelaten.

Men kan zich rekenschap geven van de staat van vergevorderd verval van de muren en de gebouwen die elk moment kunnen instorten. En dat is niet voor niets, anarchistische woningen bevolken de Stad en grote gezinnen kraken er. De noodwerkzaamheden van de eerste fase, aanvankelijk geschat op zo'n 21 miljoen DH en gelanceerd in 2009, zouden in principe in 2012 voltooid moeten zijn. Maar bij gebrek aan financiering werden deze werkzaamheden stopgezet, omdat het ministerie van Financiën de toekenning van de fondsen voor de voltooiing van de eerste werven niet had gevalideerd. Al Omrane was destijds begonnen met eerste werkzaamheden in afwachting van de goedkeuring van het ministerie.

Vandaag is het project geblokkeerd en kennen de wallen en de woningen een staat van algemene veroudering. Volgens een studie in opdracht van Al Omrane wordt het fenomeen van degradatie van de hele Stad versneld door een sterke verdichting. Meer dan 60% van de bebouwing is gehuisvest in precaire woningen. De voeding van de externe netwerken van water en elektriciteit in sommige wijken van de Stad is ook anarchistisch. Op meer afgelegen plaatsen zijn braakliggende terreinen veranderd in vuilnisbelten. Het is tegenover deze alarmerende situatie dat de lokale verantwoordelijken een reddingsplan met een urgent karakter hebben opgesteld.

Punt van geschiedenis over Mazagan Gedoopt Mazagan, deze nieuwe stad (vandaar zijn latere benaming El-Jadida) werd al snel een commerciële haven van eerste belang dankzij de export van landbouwproducten uit de regio Doukkala. Gedurende twee eeuwen hebben de verschillende vorsten die elkaar in Marokko opvolgden geprobeerd de stad te bevrijden. Volgens de directeur van het Centrum voor Marokkaans-Lusitaans erfgoed, gelegen in El-Jadida, is wat interessanter is voor de Marokkaanse kant, het vertrek van de Marokkanen naar Lissabon. Hij citeert in dit verband het werk van Ahmed Bouchareb over de verplaatsing, in 1521, van een belangrijke gemeenschap van Doukkalis naar Portugal: vluchtend voor een vreselijke hongersnood, hadden hele douars uit de regio geaccepteerd de Atlantische Oceaan over te steken om zich te vestigen en te leven bij de Lusitaniërs. Een Marokkaanse aanwezigheid die overigens wordt bevestigd door Mustapha Machich Alami, die probeert, door vele reizen naar Portugal, de banden met deze gemeenschap aan te halen en een culturele brug tussen de twee landen te installeren.