Of het nu bij de «Souk van Sidi Bennour voor het slachthuis» is, door de wijken of zelfs op de grote boulevards, honden zijn overal aanwezig. Ze luieren in de zon, eten alles wat ze tegenkomen en gooien vuilnisbakken om, vooral in deze periode. Voor de inwoners van Bennour is de enige manier om niet aangevallen te worden, ze te vermijden of een omweg te maken. De aanwezigheid van deze honden, die verre van ongevaarlijk zijn, vormt een reëel en permanent gevaar. Burgers die door deze beesten worden gebeten, lopen het risico besmet te raken met het hondsdolheidsvirus, dus een vaccinatiecampagne is noodzakelijk. Sinds enige tijd heerst er angst onder de inwoners, die proberen de redenen voor deze wildgroei te begrijpen.
Wie is er verantwoordelijk voor het beschermen van de burgers tegen dit soort gevaar en wat moet er gedaan worden om een effectieve oplossing voor dit probleem te vinden?
Een professional van de veterinaire dienst van de stad antwoordt hierop: «Om dit fenomeen, dat helaas in omvang toeneemt, de kop in te drukken, zijn er twee oplossingen: systematisch alle honden en katten met een eigenaar vaccineren en alle zwerfdieren die een gevaar vormen elimineren». Hij verduidelijkt dat «het vaccin het risico op verspreiding van hondsdolheid met 70% kan verlagen». Bovendien dragen verschillende factoren bij aan de wildgroei van deze honden. «Het is vooral het gebrek aan netheid en hygiëne», legt hij uit. Men moet weten dat wat deze beesten aantrekt, de overvloed aan huishoudelijk afval is dat allerlei soorten voedsel bevat».
Honden zijn inderdaad alleseters, maar in essentie vleeseters, wier hoofdvoeding bestaat uit vlees en botten, voedingsmiddelen die voldoende aanwezig zijn in het dagelijks leven van Marokkaanse gezinnen en dus in het afval dat ze in hun vuilnisbakken gooien. Daarbij komen nog andere factoren, met name het gebrek aan operaties om zwerfhonden op te halen en vaccinatiecampagnes tegen hondsdolheid. Omdat honden dieren zijn die meestal hun territorium markeren, temmen sommige nachtwakers zwerfhonden die ze gebruiken voor hun nachtbewaking in de verschillende wijken en straten van de stad. Om dit gevaar te bestrijden, is een brede vaccinatiecampagne noodzakelijk vanuit het Regionaal Bureau voor Landbouwontwikkeling, in samenwerking met de veterinaire diensten en de verschillende districten van de stad. Dit programma moet zich op vier punten concentreren: het verminderen van het aantal zwerfhonden, het vaccineren van honden met een eigenaar, het sensibiliseren en informeren van de bevolking over hondsdolheid en het versterken van de campagne voor netheid en hygiëne.
Bovendien moeten de veterinaire diensten van de stad Sidi Bennour, evenals de diensten van andere steden in de regio, het hele jaar door gratis huisdieren blijven vaccineren. Wat betreft het programma voor het ophalen en elimineren van honden en katten van straat, dit zou ook het hele jaar door moeten lopen. Wat betreft de vaccinatie van zwerfhonden, die zich op tientallen honden richt, moet er voor elk district en nog meer voor elke stad in de regio, in het bijzonder de stad Sidi Bennour, een kalender worden opgesteld…
De keuze voor de periode van deze campagnes is echter niet toevallig. De verantwoordelijken moeten denken aan seizoensgebonden pieken die verband houden met de paringsactiviteit van honden, in de herfst en de lente, wanneer we vaak een toename van hondsdolheid zien.
Hondsdolheid blijft de tiende dodelijke infectieziekte. Het is een dierenziekte die per ongeluk op de mens kan worden overgedragen na een beet van een besmet dier. Het vormt een probleem voor de volksgezondheid in Marokko, ondanks de instelling van een nationaal programma voor de bestrijding van de infectie sinds 1986. Zwerfhonden vormen een endemische haard van het hondsdolheidsvirus. Daarom moeten de betrokken veterinaire diensten de omvang van het probleem inzien, omdat het zware gevolgen kan hebben. Men moet weten dat de hond een dier is dat zijn territorium markeert. Wanneer hij wordt gevangen, komt het territorium vrij dat een andere hond zal komen bezetten.
Het is daarom noodzakelijk om de bestaande honden te vaccineren om traceerbaarheid te hebben en tegelijkertijd te voorkomen dat andere honden uit onbekende gebieden komen. De vaccinatie van dieren tegen hondsdolheid is gratis, maar de menselijke behandeling kost daarentegen tussen de 550 en 600 DH. Ter informatie: hondsdolheid wordt niet alleen overgedragen door een beet, maar ook door een simpele krab of het likken van een beschadigde huid. De incubatietijd is meestal 20 tot 60 dagen.
