De voorspellingen zijn het erover eens dat 75% van de wereldbevolking over 20 jaar op minder dan 60 km van de kust zal wonen, tegenover 60% momenteel, benadrukte André Ozer, professor-onderzoeker aan de Universiteit van Luik (België) en een van de grote specialisten in teledetectie en geomorfologie, waarbij hij inschatte dat de stedelijke, toeristische en industriële druk op de kustlijnen een primaire oorzaak is geworden van de terugtrekking van de stranden.
De wereldwijde klimaatveranderingen die momenteel worden waargenomen, hebben als gevolg een universele stijging van het zeeniveau die voor de stabiele zones van de wereld wordt geschat op 13 cm per eeuw sinds 1870, waarbij hij liet weten dat dit percentage constant stijgt, in die mate dat het IPCC (Intergouvernementele Werkgroep inzake Klimaatverandering) het schat op een snelheid van 18 cm per eeuw sinds 1961 en 31 cm per eeuw sinds 1993. De gevolgen van deze stijging van het zeeniveau op de kustlijnen leiden tot diverse milieuproblemen, onder andere de verzilting van de kustgrondwaterlagen, de moeilijkheden om drainagewater af te voeren en een algemene erosie van de stranden, merkte de heer Ozer op, waarbij hij opmerkte dat meer dan 70% van de wereldwijde kustlijnen vandaag de dag in terugtrekking zijn. Dit fenomeen is echter niet alleen gekoppeld aan wereldwijde klimaatveranderingen, maar ook aan antropogene activiteiten, meer bepaald in de kustzones, legde hij uit, waarbij hij de nadruk legde op de bijdrage van teledetectie aan het beheer van kustmilieus.
Door gebruik te maken van gegevens van teledetectie, of ze nu lucht- of satellietgegevens zijn, is het mogelijk om de evolutie van de kustlijn over meer dan een halve eeuw te reconstrueren, de kustdynamiek te begrijpen, de richting van de drift te bepalen, de erosiesnelheid te berekenen en zodoende de toekomstige locatie van de kustlijn te voorspellen en ook de impact van nieuwe infrastructuur te evalueren, zei hij. Dit driedaagse internationale colloquium, dat kadert in de samenwerking tussen de Universiteit Mohammed I van Oujda en de Universitaire Commissie voor Ontwikkeling (CUD, België), is ook bedoeld als een eerbetoon aan de heer Ozer, gaf de academicus Abdelkader Sbaï aan, in een toespraak namens het organisatiecomité van deze wetenschappelijke bijeenkomst. Deze bijeenkomst heeft tot doel de processen te beschrijven die aan de basis liggen van de vastgestelde risico's, de factoren te analyseren die ze beheersen, de potentiële risico's die daaruit voortvloeien in kaart te brengen en preventie- en beschermingsmaatregelen voor te stellen en te bespreken, vervolgde hij.
Het stelt ook voor om de aangenomen methoden en de mogelijkheden voor het gebruik van geomatica voor elk type risico te ontwikkelen, voegde hij eraan toe, waarbij hij opmerkte dat meer dan 160 specialisten in natuurlijke risico's uit 12 landen waren uitgenodigd om de resultaten van hun onderzoek te presenteren en te debatteren over de verschillende problematieken van dit thema. De interventies zijn geprogrammeerd rond verschillende thema's: hydrologische en klimatologische risico's, kustrisico's (erosie en sedimentatie), seismische en vulkanische risico's, risico's van bodemerosie en hellingbewegingen, vervuiling, bosbranden en industriële risico's, methodologische aspecten van modellering en bijdrage van geomatica, en strategieën voor revalidatie en preventie.
De Universiteit Mohammed I van Oujda bestaat uit vijf faculteiten en vier scholen en heeft als roeping studenten op te leiden in zeer gevarieerde domeinen: wetenschappen, recht, letteren, geschiedenis, aardrijkskunde, talen, beheer, economische wetenschappen, technologie, ingenieurswetenschappen en medische wetenschappen. De universiteit verwelkomt meer dan 35.000 studenten (academiejaar 2011-2012) verspreid over de locaties van Oujda, Nador en Al Hoceima. Ze stelt 590 docenten en 440 administratieve en technische medewerkers tewerk. Het is met al haar krachten (onderzoek, opleiding, onderwijs, pluridisciplinariteit...) dat de Universiteit Mohammed I hoopt bij te dragen aan de bloei van de regio en het land. Ze beschikt daartoe over gemeenschappelijke onderzoeksdiensten die beschikken over materiaal van hoog technologisch niveau, departementen die de verschillende laboratoria groeperen (wiskundige wetenschappen, aardwetenschappen, water, biologie, chemie, fysica, elektronica, elektrotechniek, automatisering, informatica, mechanica, managementwetenschappen, letteren en humane wetenschappen. Ze beschikt ook over centra (Coste, CU, CUP, CEMMM, Centrum voor Teledetectie, Culcom, enz.) die belast zijn met het federeren van onderzoeksactiviteiten en het bevorderen van technologische overdracht.
Pluridisciplinair, biedt de Universiteit Mohammed I een aantrekkelijke en gevarieerde opleiding, verschillende professionaliserende studierichtingen vervolledigen het opleidingsaanbod. De samenwerking tussen de universiteit en haar omgeving, in verschillende vormen, heeft de afgelopen jaren een opmerkelijke ontwikkeling gekend.
MAP
