Heeft de stad Mohammedia een innovatieve strategie aangenomen door te kiezen voor een duurzame, menselijke groei? Het minste wat men kan zeggen is dat er acties zijn ondernomen om een milieucultuur te vestigen en de traditie van een stad die bekend staat om haar groen, stranden, palmbomen en bloemen te bestendigen, om zo haar duurzame ontwikkeling en milieucomponent als prioriteit te stellen.
Als stad met een hoge industriële concentratie streeft Mohammedia ernaar de effecten van vervuiling te verminderen door de aanleg van groene ruimten te vermenigvuldigen. In dit kader is door de stedelijke gemeente een operatie voor herinrichting en onderhoud van deze ruimten gepland, waarbij een budget van bijna 1,44 miljoen dirham wordt gemobiliseerd voor het herstel van het Al-Qods-park (Hassania) en dat van het Sidi Moussa-plein. De werkzaamheden zullen betrekking hebben op de bestrating met zelfblokkerende klinkers en "Bejmat" (een soort terracotta zellige), de installatie en uitrusting van het irrigatiesysteem, het planten van bomen en struiken, het snoeien van bestaande bomen en palmen, het aanleggen van gazons, enz.
In hetzelfde register zijn er inrichtingswerkzaamheden met betrekking tot de openbare verlichting (parken, tuinen en pleinen), met name de tuinen van het Mali-plein, Errachidia III, Wafa, de Tannerie en het Sidi Moussa-plein, dit alles voor een bedrag van bijna 900.000 dirham.
"Deze inspanningen zullen niet voldoende zijn. Het belangrijkste blijft de betrokkenheid van industriëlen, verenigingen en burgers bij de herwaardering van het plantaardige en ecologische erfgoed van de stad, een onvermijdelijke factor voor duurzame ontwikkeling", benadrukt deze verenigingsacteur.
In die zin is de inrichting van bepaalde groene ruimten een lovenswaardig initiatief, maar voor meer efficiëntie moet dit worden uitgebreid naar andere groene ruimten in de stad.
"Hoe kan men ongevoelig en onverschillig blijven tegenover de huidige staat van het beroemde Mesbahiat-park, dat vandaag de dag aan zijn lot is overgelaten?", vraagt deze lerares zich af. En ze voegt eraan toe: "De opwaardering van de groene ruimten van Mohammedia moet passen in een oriëntatielijn die gericht is op het vestigen van een evenwichtige groei van de stad om haar imago van stad van bloemen en groen te herstellen. Zijn we vergeten dat onze gezondheid afhangt van onze omgeving? Het is daarom noodzakelijk om de oude groene ruimten van de stad te rehabiliteren en een cultuur van milieubehoud te ontwikkelen om aan de ecologische uitdagingen te voldoen". Het Mesbahiat-park besloeg 12 hectare en al zijn uitrustingen zijn onherstelbaar, althans wat ervan over is. Wat het La Colline-park betreft, dit blijft in totale onverschilligheid achteruitgaan.
Daarbij komt natuurlijk het tekort aan groene ruimten in bepaalde volkswijken en buitenwijken, evenals in de nieuwe verkavelingen.
Erger nog, de groei van stedelijke en industriële zones accentueert de vervuilende lozingen met alle risico's voor de gezondheid van dien. Het is daarom noodzakelijk om het oppervlak aan groene ruimten te vergroten om de ecologische problemen, de bedreigingen voor het natuurlijk milieu en de impact van industriële activiteiten te verminderen. De betrokken diensten moeten zich over dit aspect buigen en een doordacht inrichtingsbeleid voeren. Van hun kant moeten de burgers zich bewust zijn van het belang van groene ruimten en breken met bepaald schadelijk gedrag voor het milieu.
Het ecologische natuurpark dat in de wetlands zou worden gevestigd, is er nooit gekomen. Als overgangsgebied tussen land en water blijft dit uitzonderlijke natuurlijke erfgoed, dat in 2005 op de Ramsar-lijst werd geplaatst, een van de meest bedreigde milieus vanwege talrijke factoren. Ter herinnering: de Conventie van Ramsar, officieel de Conventie inzake watergebieden van internationale betekenis, in het bijzonder als habitat voor watervogels, is een internationaal verdrag dat op 2 februari 1971 werd aangenomen voor het behoud en duurzaam gebruik van wetlands, dat tot doel heeft hun achteruitgang of verdwijning te stoppen door hun ecologische functies en hun economische, culturele, wetenschappelijke en recreatieve waarde te erkennen. De wetlands van Mohammedia, die zich uitstrekten over 500 hectare, beslaan vandaag de dag nog slechts 200 hectare. Vanwege de vele vitale functies die ze vervullen, moeten ze bijzondere aandacht krijgen. Het is daarom passend om een duurzaam beheersplan op te stellen dat rekening houdt met het principe van verzoening tussen de ontwikkeling en de bescherming van de natuurlijke hulpbronnen van deze site.
