De huidige situatie van sommige oude gebouwen en monumenten roept de betrokken diensten op om zich meer in te zetten om Mohammedia te verzoenen met zijn geschiedenis door zijn erfgoedrijkdommen te valoriseren die zijn originaliteit en kracht vormen. Het behoud van het rijke erfgoed van de badplaats moet ten goede komen aan de inwoners, de bezoekers en de locaties zelf. Vandaar de noodzaak van concrete acties om de rijkdommen van de stad te herwaarderen. Het doel is de bestendiging van het geheugen van de stad. Het is dus in het licht van de degradatie van erfgoedrijkdommen en in een geest van verantwoordelijkheid dat de actoren van de stad de burgerkaart moeten spelen voor de uitstraling van Mohammedia en het behoud van zijn emblematische gebouwen. De oude watertoren van Mohammedia in de wijk Belle Vue werd ontworpen door Eduardo Torroga y Miret. Dit monument dat over de stad uitkijkt, werd in 1956 in gebruik genomen om de woningen van water te voorzien. De tank van het reservoir in hyperbolische vorm heeft een diameter van 40 meter aan de top en 18 meter aan de basis met een capaciteit van 3.500 m3. Dit reservoir in de vorm van een bolvormige koepel en een afdekplaat met dubbele koepel is sinds 1990 buiten gebruik. Er is geen actie gepland voor de rehabilitatie van dit erfgoed dat blootgesteld blijft aan de grillen van de tijd.

Het casino van Fedala, een andere link met de geschiedenis die blijft verslechteren, een emblematisch gebouw gebouwd in 1933 in hout en vervolgens twee keer gerenoveerd in 1960 en 1970, werk van de architect Albert Planque, auteur van vele oude gebouwen in Mohammedia, het oude casino had vele artistieke evenementen gehuisvest en grote namen van de Marokkaanse, Arabische, Engelse, Franse en Amerikaanse zangkunst zijn er opgetreden. Een aangepaste rehabilitatie, benadrukt deze zanger-componist, zou dit gebouw een dimensie en grootsheid teruggeven. Ik begrijp niet waarom Mohammedia met al zijn roemrijke verleden en enorme mogelijkheden zijn erfgoedrijkdommen verkwanselt. Het oude casino zou kunnen worden, en waarom niet, een prachtig congrespaleis. Wat ontbreekt is de wil, waar een wil is, zegt men, is een weg. Vlakbij het casino, het Miramar, een andere mythische plek gebouwd in 1928, bood werk aan 156 mensen, trok bezoekers van over de hele wereld en stond bekend om zijn keuken, zijn ontvangst en zijn diensten. Het werd ook gesloten in 1995. Mohammedia beschikt over vele oude wijken die bedreigd worden door de versnelde verstedelijking, met name de vissersstad, de functionele woningen in Art Deco-stijl, Diour Lakram, Diour Nicolas, Diour Butagaz, Diour la Falaise. Deze overblijfselen uit het verleden hebben bijzondere aandacht nodig om ze te redden en te beschermen tegen de hebzucht van speculanten, van wie sommigen de goed gelegen plaatsen hebben ingepikt voor vastgoedprojecten ten koste van het behoud van het geheugen van de stad. De prachtige woning genaamd "Palais Murat", gelegen in de wijk La Colline, werd in 1929 gebouwd door prins Charles Murat en zijn vrouw prinses Stuyvesant in een Arabisch-Moorse stijl, een andere link met de geschiedenis die dreigt te verdwijnen. De brug gebouwd door de Portugezen en de Blondin-brug werden vernietigd en vervangen door nieuwe bruggen die beter bestand zijn tegen de druk van het huidige snelwegverkeer. De steenbakkerij van Fedala, een van de eerste bedrijven van de stad, werd opgericht in 1912, gespecialiseerd in de vervaardiging, op basis van de klei van de oued El Maleh, van bakstenen en tegels, en is al vele jaren gesloten. Het oude station van Mohammedia, gebouwd in 1930 en hoewel twee keer gerenoveerd, werd gesloopt. De logica had gewild dat men overging tot een uitbreiding en niet tot de sloop van een erfgoed.

Zoveel erfgoedrijkdommen om te redden, wat een frisse wind zal brengen in een stad die ernaar streeft zijn geschiedenis, zijn geheugen en zijn identiteit te behouden.

Geconfronteerd met de veranderingen worden de openbare autoriteiten, de gekozenen, de verenigingen, de universiteit opgeroepen om hun rol volledig te spelen, die van actief deelnemen aan het behoud van oude gebouwen en constructies in degradatie. Dit erfgoed is de erfenis van de tijd, het is het levende geheugen ervan, het behoud van dit geheugen verloopt via de rehabilitatie van deze plaatsen vol geschiedenis, een rehabilitatie die deze erfenis niet mag negeren.

-* Inventarisatie van oude gebouwen.

-* Betrokkenheid van verenigingen en architecten bij de rehabilitatie van het erfgoed.

-* Opstellen van een analytische studie van de oude weefsels van Mohammedia.

-* Partnerschap met nationale en buitenlandse organisaties.