Een belangrijke garantie ondersteunt deze bewering: deze zones beschikken voortaan over een nationaal agentschap voor ontwikkeling, waarvan de directeur dinsdag in Erfoud is benoemd door Z.M. Koning Mohammed VI.

De oasezones, van Figuig tot M'hamid El Ghizlane, van Tata tot Guelmim en van Taghjijt tot Assa, zijn het voorwerp van talrijke maatregelen en acties die echter een betere coördinatie en synchronisatie vereisen. Een van de taken van dit agentschap zou juist de rationele synergie van de verschillende ontwikkelingsacties die op deze regio's zijn gericht, moeten zijn.

Deze nieuwe structuur komt ongetwijfeld op het juiste moment, aangezien de oase-problematiek geen ruimte meer laat voor overpeinzing. Het onevenwicht tussen enerzijds de permanente achteruitgang van de middelen en anderzijds de groei van de behoeften van de bevolking is meer dan duidelijk. Uitgaande van deze vaststelling vereist de situatie dringende interventies.

Drie pistes om in dit perspectief te verkennen: behouden, produceren en valoriseren. Verschillende betrokken provincies hebben de afgelopen jaren de lancering gezien van projecten met betrekking tot de bescherming en valorisatie van oases, of het nu in Guelmim, Assa, Tata, M'hamid El Ghizlane, Fezouata, Figuig of Zagora is. Afgezien van de laatste twee jaar leefden deze zones al meer dan twee decennia in het ritme van een schrijnend watertekort. De verslechtering van de klimatologische omstandigheden in het algemeen heeft ertoe geleid dat de bevolking haar toevlucht heeft gezocht tot het oppompen van het grondwater, wat uiteraard heeft geleid tot uitputting ervan en bijgevolg het verlaten van honderden hectaren palmbossen. De ontwikkeling van deze regio's verloopt dus via het planten, voor zover mogelijk, van dadelpalmen, door gebruik te maken van de momenteel mobiliseerbare watervoorraden.