De ramp werd op vrijdag 28 november ternauwernood vermeden. De overstroming van de oued Issil, die een deel van de stad Marrakech doorkruist, heeft niet plaatsgevonden. Het scheelde namelijk weinig of de oued was buiten zijn oevers getreden na de stortregens die de hele nacht van vrijdag op de stad waren gevallen.

De aanzienlijke stijging van het waterpeil deed honderden, zo niet duizenden inwoners van Marrakech, met name degenen die aan de oued grenzen, naar buiten komen uit angst voor het ergste. De bewoners van de wijken langs de oued Issil herinneren zich nog dat de overstroming in 2003 slachtoffers had gemaakt en aanzienlijke schade had veroorzaakt. Ze herinneren zich ook de overstroming van 2 mei 2011 die verschillende wijken van Marrakech, waaronder Belbekkar, Daoudiate, Nakhil en Amerchich, onder water zette en het wegverkeer in de stad verstoorde.

Toch is de dreiging van overstromingen daarmee niet verdwenen en is het ergste nog steeds te vrezen. In een artikel getiteld: «De overstromingen van de oued Issil, stroomopwaarts van Marrakech, een terugkerend natuurlijk risico», gepubliceerd door het European Scientific Journal in 2013, concludeerden verschillende Marokkaanse onderzoekers dat het stroomgebied van de oued Issil dat de okerkleurige stad domineert en overziet, een permanente dreiging vormt voor overstromingen die niet van vandaag zijn. Historisch gezien kent de stad Marrakech terugkerende overstromingen als gevolg van het buiten de oevers treden van de oued Issil. Het geheugen van de inwoners van Marrakech heeft vele pijnlijke gebeurtenissen van deze waterloop onthouden. Op 27 april 1982 bijvoorbeeld veroorzaakte een overstroming met een hydrologische piek geschat op 130 m/s door het Agentschap voor het hydraulisch bekken, de vernietiging van honderd woningen. Andere overstromingen van dezelfde omvang werden door de bewoners van de wijk Sidi Youssef Ben Ali waargenomen in 1954, 1967 en 1971, daarna in 1986, 1987, 1988 en 1989. Een andere overstroming werd waargenomen in 1994 met een debiet geschat op 70 m.

Voor deze wetenschappers ontstaan deze overstromingen op hoogtes van meer dan 2.000 m, een relatief regenachtige zone die intense buien kent die plotselinge en snelle overstromingen kunnen genereren. De concentratietijd van het water is ongeveer 5 uur. Dat is een relatief korte tijd. Het zou een snelle toevloed van water naar de uitlaat en een risico op een brutale stijging van het waterpeil en de debieten van de oued bij de ingang van de stad Marrakech veroorzaken.

Het buiten de oevers treden van de oued wordt vergemakkelijkt en soms veroorzaakt, benadrukken de Marokkaanse onderzoekers, door de talrijke stortplaatsen van puin en huishoudelijk afval die in de bedding van de waterloop worden gegooid. Deze stortplaatsen verkleinen de secties van de oued en verminderen het debiet; een situatie die wordt verergerd door de krapte van sommige waterafvoerwerken, met name de brugbuizen.

En hoe reageren de autoriteiten op deze dreiging? Verschillende ontwikkelingsplannen zijn voorgesteld, andere zijn uitgevoerd en sommige zijn in uitvoering. Ze bestaan onder meer uit het baggeren en verhogen van de oevers op bepaalde trajecten en de bouw van nieuwe bruggen en beschermingsmuren en het versterken van de oevers van de oued. Deze werkzaamheden moeten worden versterkt door het strikte verbod op elke storting van afval en puin in de bedding van de oued. Maatregelen die verder moeten worden versterkt gezien de dreiging die boven de stad hangt.