"De recente gebeurtenissen in de zuidelijke provincies van het Koninkrijk zijn verre van spontaan en geïmproviseerd. Het gaat om een vooropgezet plan, beraamd en gefinancierd door buitenlandse partijen via het Polisario, zoals blijkt uit de talrijke telefoongesprekken en opgestelde rapporten, evenals de oprichting van een vereniging die bedoeld is om dit provocatiedoel te dienen". De woorden van Mohand Laenser, minister van Binnenlandse Zaken, zijn meer dan duidelijk. Hij sprak tijdens de zitting met mondelinge vragen, die eergisteren in de Kamer van Afgevaardigden werd gehouden om uitleg te geven over de gebeurtenissen in Laâyoune. De minister maakte in dit verband melding van de aanwezigheid van bepaalde "internationale activisten" vóór het uitbreken van de gebeurtenissen, waaronder twee vrouwelijke leden van Amnesty International en vijf gekozen functionarissen die behoren tot Europese politieke partijen. Volgens hem maken de betreffende gebeurtenissen deel uit van het voorbereidingsproces van de Saharaanse lente, waarvan een van de eerste fasen bestaat uit het creëren van een klimaat van anarchie en geweld en het uitlokken van de ordediensten om hen te dwingen geweld te gebruiken, zodat de beelden daarvan in de media kunnen worden uitgebuit. "Een plan dat niet realistisch lijkt, aangezien het slechts 200 tot 300 mensen betreft op een bevolking van naar schatting 240.000 inwoners", verduidelijkte Laenser.

Woorden die aansluiten bij die onthuld door Libé (editie van 6 mei 2013), die heeft aangetoond dat een separatistisch plan gericht op de destabilisatie van Marokko in uitvoering is en dat de machtige Algerijnse afdeling voor militaire inlichtingen (DRS) de belangrijkste aanstichter zou zijn.

Het doel van dit plan, volgens indiscreties verzameld in het kamp van Hassi Rabouni dat het hoofdkwartier van het Polisario herbergt, is om de diensten van jonge Saharaanse aanhangers te kopen om de veiligheidstroepen die in onze Saharaanse provincies zijn gestationeerd uit te lokken en hen te dwingen tot buitensporig geweld, of zelfs tot het begaan van het onherstelbare.

Aangezien Algerije en het Polisario-front zeer teleurgesteld waren door de intrekking van het Amerikaanse ontwerp dat opriep tot uitbreiding van het mandaat van de Minurso tot het toezicht op de mensenrechten, zouden zij nu proberen de spanning op te voeren. Volgens informatie verzameld in Laâyoune en andere steden in het zuiden, worden elke dag premies variërend van 20 tot 500 dirham uitgedeeld aan deze adolescenten om de eenheden van de Marokkaanse ordediensten en hun voertuigen aan te vallen, maar ook om muren te bekladden, de kleuren van het Polisario te zwaaien en daden van vandalisme en vernieling van openbare gebouwen te plegen.

De aanstichters, zo voegen dezelfde bronnen toe, ontvangen regelmatig geldovermakingen in vreemde valuta uit het buitenland om deze onruststokers te financieren.

In een brief gedateerd 16 april heeft de voorzitter van het Algerijnse Nationale Comité voor solidariteit met het Saharaanse volk (CNASPS), Mohamed Mahreze Lamari, in deze zin de separatist Brahim Ghali geïnformeerd over "financiële steun die aan de Saharaanse militanten moet worden verleend". Wat de ontkenningen die hij via de officiële persorganen van Algerije en hun spreekbuizen in Tindouf heeft verspreid niet konden verhullen, aangezien het document dat hierover is gepubliceerd geenszins een vervalsing is.

En dit is slechts het topje van de ijsberg, want sommige Algerijnse leiders en vooral de generaals van de geduchte en oncontroleerbare Afdeling voor Inlichtingen en Veiligheid (DRS) profiteren van de olie-inkomsten die rijkelijk vloeien, om genereus en zonder te tellen de talrijke westerse lobbyisten te overladen voor bewezen diensten aan de propaganda van het Algerijnse regime en het Polisario.

Onder deze lobbyisten bevindt zich de Amerikaanse Robert F. Kennedy Center-stichting voor gerechtigheid en mensenrechten, waarvan de voorzitster Kerry Kennedy zojuist een andere blunder heeft begaan door op haar website een video te publiceren over het begin van de Tunesische opstand eind 2010 in Sidi Bouzid, die zij presenteert als het bewijs van het geweld dat door Marokko tegen de bevolking in Laâyoune is gepleegd.

De minister vertelde de chronologie van de gebeurtenissen en gaf aan dat deze op 25 april in Boujdour begonnen en op 26 april in Laâyoune werden voortgezet. "De tactiek is simpel. Het bestaat uit het creëren van spanningspunten in de verschillende zones van de stad. Het doel is om de ordediensten uit te lokken zodat zij reageren. Het falen van dit plan zal de agitatoren ertoe brengen de diensten van kinderen en vrouwen te kopen zodat zij Molotovcocktails gooien en blanke wapens gebruiken, met het doel de fysieke integriteit van de elementen van de ordediensten aan te tasten en hun moreel te ondermijnen. Bovendien zijn veroordeelden gemobiliseerd met 4x4's zonder kentekenplaten om criminele daden te plegen", verklaarde de minister, eraan toevoegend dat het wachten was tot 4 en 5 mei voordat de agitatoren uit hun stilte kwamen en opriepen tot een mars ter gelegenheid van het bezoek van een delegatie buitenlandse journalisten. "Een list die gedoemd is te mislukken aangezien de veiligheidstroepen niet zijn overgegaan tot het uiteendrijven van de demonstranten, ondanks de vijandige slogans die werden gescandeerd", bevestigde Laenser. Een standpunt dat de vijandigheid van de agitatoren zal uitlokken en zal resulteren in 150 gewonden in de gelederen van de ordediensten, van wie sommigen ernstig gewond raakten, wat hun evacuatie naar Rabat noodzakelijk maakte.

Geconfronteerd met deze situatie is Mohand Laenser van mening dat alleen de wet op deze provocaties en onrust moet reageren. "Wij zijn voor vreedzame demonstraties en niet voor daden van geweld en vandalisme", benadrukte hij.

De minister riep ook de politieke componenten van de regio en de notabelen en chioukhs op om een rol van kalmering te spelen. "De zuidelijke provincies staan open voor verenigingen en media. Ik nodig hen uit om te gaan kijken om de situatie te onderzoeken", concludeerde de minister.