De Grotten van Hercules, die op 30 december 1950 tot historisch monument werden uitgeroepen, bevinden zich in een staat van voortdurende achteruitgang. De recente regenval in de stad Tanger heeft geleid tot een toename en verbreding van de scheuren in de binnen- en buitenwanden. Zoals zij al eerder deed voor andere natuurlijke en historische locaties zoals Villa Harris en de twee bossen van Perdicaris en Sloukia, heeft de Liga voor de verdediging van consumentenrechten via een persbericht een SOS gelanceerd om de aandacht van het publiek te vestigen op het risico dat dit belangrijke monument, dat dateert uit 5.000 jaar voor Christus, verdwijnt. Zij hekelt, in het licht van de onverschilligheid van de verantwoordelijken, de wildgroei aan illegale bouwwerken en de realisatie van nieuwe toeristische projecten in de omgeving, die de site in gevaar brengen.

De Grotten van Hercules, gelegen op 14 km ten westen van de stad aan de zeestraat tegenover de zee, hebben al meer dan vijftig jaar geen enkele restauratie ondergaan, terwijl ze dankzij hun natuurlijke schoonheid, mythologische rijkdom en erfgoedwaarde nog steeds een groot aantal bezoekers trekken. Ze waren echter wel het onderwerp van een overeenkomst die op 10 maart 2007 werd ondertekend, ten tijde van de voormalige burgemeester van Tanger, Dahmane Derham, voor de rehabilitatie en restauratie van dit historische en natuurlijke erfgoed. Deze overeenkomst, die deel uitmaakte van het beleid voor goede nabuurschapsbetrekkingen over een periode van 2007 tot 2013 en werd gelanceerd door de Europese Unie (EU), is nog steeds niet uitgevoerd.

De Grotten van Hercules, ontdekt tijdens archeologische opgravingen in 1878, bevinden zich aan de Atlantische kust in Achakar, niet ver van de beroemde Kaap Spartel en nabij de grotten van Cotta. Hierdoor staan ze majestueus opgesteld tegenover de zee. De Grotten van Hercules onderscheiden zich door een vochtig en maritiem klimaat en de uitzonderlijke vorm van een van hun holtes. Ze danken hun charme ook aan een natuurlijke opening naar de zee, die vroeger als poort diende. De verantwoordelijken worden dan ook opgeroepen om in actie te komen om dit historisch erfgoed te redden, dat de trots van de regio blijft.