De landelijke gemeente Aourir, op zo'n twaalf kilometer van Agadir, was afgelopen donderdag het toneel van onbeschaafde gebeurtenissen, om het zacht uit te drukken, in een tijd waarin de kleinste aanleiding een rel kan doen ontaarden in een ware revolutie. Ingesloten tussen de bergen en met een kustlijn aan de Atlantische Oceaan waar velen jaloers op zijn, en dan met name projectontwikkelaars, is Aourir, een van de mooiste locaties die het Koninkrijk bezit, naast de vastgoedhausse ook slachtoffer geworden van zijn geografische ligging. Hierdoor zijn de grondprijzen geëxplodeerd en zijn ze zeer concurrerend geworden in vergelijking met bijvoorbeeld die van de metropool, of zelfs nog duurder op sommige plekken, vooral aan de oceaanzijde.

Dicht bij Agadir heeft dit agrarische dorp (bananenplantages) in twee decennia zijn bevolking zien verveelvoudigen met 500 of meer, tot de huidige circa 50.000 inwoners. Het dorp, dat ooit bekend stond als het dorp van gepensioneerden (veel Europeanen komen hier voor hun winterverblijf), heeft zich zeer slecht ontwikkeld, mede door lange jaren van stilstand waarin onhygiënische toestanden en anarchie in de bouw de overhand kregen.

Aan de andere kant, wanneer de meest elementaire behoeften van stedelijke planning ontbreken (gebrek aan riolering, bestrating van straten, illegale bouw of bouw zonder vergunning, enz.) en de publieke regels in deze regio door geen van de partijen worden nageleefd, en de uitvoering van een reeds bestaand ontwikkelingsplan op zich laat wachten, kan men het ergste vrezen voor Aourir en Tamghart.

Nu men de zaken wil rechtzetten, heerst er de grootste verwarring. Donderdag dus, en dat is een zoveelste trigger, kwamen de autoriteiten in botsing met een rebellie in de ware zin van het woord toen ze de illegaliteit wilden bestrijden (permanente bouw nabij de begraafplaats van de gemeente). Een bulldozerbestuurder zou tijdens een slooppoging ernstig gewond zijn geraakt bij de hevige confrontaties (stenengooien, geblokkeerde straten, brandende banden, enz.) die volgden tussen de ordediensten (Gendarmerie en Hulptroepen) en de burgers, grotendeels jongeren, wat leidde tot gewonden aan beide kanten. Het moet ook gezegd worden dat de autoriteiten onlangs, in navolging van gerechtelijke uitspraken, zijn begonnen met het slopen van alle niet-geregistreerde bouwwerken. In Aourir heeft men te veel toegelaten en vooral in totale anarchie laten bouwen, wat leidde tot een afglijden naar de informele sector; zelfs de kustlijn is bezet (evenals diverse winkels op de berghelling). Een andere factor die precies op tijd komt om de onenigheid te vergroten: mensen die gecompenseerd werden voor de sloppenwijken van Anza hebben, zodra ze werden uitgezet, op hun beurt braakliggende terreinen in Aourir bezet, waardoor het probleem weer in alle hevigheid is opgelaaid. Zo gaat het leven in het mooiste land ter wereld.