De instelling van de Moslimvereniging voor weldadigheid is een ruimte voor opvang en sociale bescherming geweest voor vele kwetsbare personen. Mohammedia heeft via het INDH (Nationaal initiatief voor menselijke ontwikkeling) het sociale tekort aangepakt waar sommige arme wijken onder lijden. Ondanks deze inspanningen begrijpt men de huidige situatie van de gebouwen van de Moslimvereniging voor weldadigheid niet, die nog steeds gesloten zijn en voortdurend in verval raken. De gebouwen van de vereniging, ingehuldigd in 1983, boden onderdak aan honderden behoeftige bewoners. Destijds uitgerust met de vereiste infrastructuur, omvatte de instelling een vleugel die was uitgerust voor medische opvolging, een school en een paviljoen voor ouderen zonder steun. Deze "mooie" tijd waarin de vereniging behoeftige personen bijstond, heeft niet lang geduurd, aangezien managementproblemen de goede werking van de instelling hebben ondermijnd. In 2004 is de situatie ernstig verslechterd, wat in 2005 leidde tot de sluiting van deze sociale instelling, in totale onverschilligheid. De jonge schoolgaande bewoners werden ondergebracht in een centrum zonder grote opvangstructuren in Errachidia, wat hen berooft van educatieve en recreatieve ruimten. Echter, een veertigtal voormalige volwassen bewoners, die volgens de wet 14-05 betreffende de voorwaarden voor opening en beheer van sociale beschermingsbedrijven niet langer van de diensten van deze instelling genieten, bezetten de ruimten nog steeds. Zij wensen een globale oplossing via een sociale en humanitaire benadering die hen een integratie in het actieve leven garandeert. Het sociale weldadigheidscomplex van Mohammedia werd bovendien opgeschud door een reeks problemen, met name een juridisch conflict inherent aan het grondeigendom. Op 29 juni 2009 had de prefecturale raad tijdens een buitengewone zitting besloten tot onteigening van de betwiste grond. Tegelijkertijd had zij een partnerschapsovereenkomst met het sociale complex aangenomen voor de regularisatie van de hangende juridische situatie.

De onteigeningsprocedure is lopende. Elke regeling van deze netelige situatie blijft afhankelijk van de afronding van de onteigeningsprocedure. Deze stap is noodzakelijk voor de vrijgave van de gebouwen om ze te kunnen herinrichten en beschikbaar te maken voor de jonge behoeftige en schoolgaande bewoners. Volgens een verantwoordelijke die anoniem wenste te blijven, werd het ontwerp-onteigeningsbesluit gepubliceerd in het Staatsblad (BO) nr. 5077 op 17 februari 2010. Vervolgens werd een administratief onderzoek uitgevoerd. Het definitieve onteigeningsdossier van de betwiste grond werd in mei 2010 naar het ministerie van Binnenlandse Zaken gestuurd. Hetzelfde dossier werd in november 2010 toevertrouwd aan het Algemeen Secretariaat van de Regering voor publicatie.

Het definitieve onteigeningsbesluit ligt echter nog steeds ter ondertekening bij de premier. Dit besluit is een cruciaal stuk dat nodig is om de juridische procedure bij de administratieve rechtbank van Casablanca te starten. Een lange weg te gaan… De weldadigheidsstructuren, ruimten voor overleving en sociale bescherming voor de meest kwetsbaren, kristalliseren authentieke tradities en grote hoop om sociale disfuncties (uitsluiting en armoede) uit te roeien en een waardig leven te garanderen aan degenen die door het lot niet zijn bevoordeeld. In die zin zijn er sociale instellingen opgericht in Mohammedia, waaronder het centrum voor sociale bescherming van ouderen en behoeftigen. Deze dynamiek heeft zeker gunstige gevolgen gehad, maar kan niet alle disfuncties en problemen oplossen. Er blijft veel te doen in het verenigingsveld.